هود
11

وَ إِنْ يَمْسَسْکَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلا کاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَۖ وَ إِنْ يُرِدْکَ بِخَيْرٍ فَلا رَادَّ لِفَضْلِهِ يُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

107

اگر خدا به تو ضرر رساند آن را جز خدا احدى از بين نتواند برد و اگر براى تو خيرى اراده كند هيچ كس مانع كرم او نتواند باشد، آن را بهر كه از بندگانش بخواهد مى‌رساند و او آمرزنده و مهربان است.


قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَکُمْ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکُمْ فَمَنْ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِۖ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها وَ ما أَنَا عَلَيْکُمْ بِوَکِيلٍ

108

بگو اى مردم كتاب حق از جانب خدا به سوى شما آمده است هر كه هدايت پذيرد به نفع او است و هر كه گمراه شود بر عليه خود مى‌باشد و من بر شما وكيل نيستم.


وَ اتَّبِعْ ما يُوحى إِلَيْکَ وَ اصْبِرْ حَتَّى يَحْکُمَ اللَّهُۚ وَ هُوَ خَيْرُ الْحاکِمِينَ

109

پيروى كن از آنچه بسوى تو وحى مى‌شود و صبر كن تا خدا داورى كند او بهترين داوران است.


سوره هود

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الرۚ کِتابٌ أُحْکِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَکِيمٍ خَبِيرٍ

1

بنام خداى رحمان رحيم؛ اين كتابى است كه آيه‌هاى آن از طرف خداى حكيم و دانا محكم شده و آن گاه توضيح داده شده است.


أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَۚ إِنَّنِي لَکُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ

2

اينكه جز خدا را پرستش نكنيد و من شما را از جانب او انذار كننده و نويد بخشم.


وَ أَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُمَتِّعْکُمْ مَتاعاً حَسَناً إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى وَ يُؤْتِ کُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنِّي أَخافُ عَلَيْکُمْ عَذابَ يَوْمٍ کَبِيرٍ

3

و اينكه از پروردگارتان آمرزش بخواهيد و آن گاه به سوى او برگرديد تا شما را تا وقت مرگ با بهره خوب بهره‌مند كند و به هر صاحب فضلى زيادت او را بدهد و اگر اعراض كنيد، من از عذاب روزى بزرگ بر شما بيمناكم.


إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُکُمْ وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ

4

بازگشت شما به سوى خداست و او بر هر چيز تواناست.


أَلا إِنَّهُم يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ أَلا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيابَهُمْ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ

5

بدانيد كه آنها سينه خود را منحرف مى‌كنند تا خود را از قرآن مخفى كنند، بدانيد در وقتى كه جامه‌هاى خويش بسر مى‌كشند، خدا آنچه كه پنهان مى‌كنند و آنچه آشكار مى‌كنند مى‌داند كه وى داناى مكنونات سينه‌ها است.


221