یوسف
12

وَ لَوْ شاءَ رَبُّکَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً واحِدَةًۖ وَ لا يَزالُونَ مُخْتَلِفِينَ

118

اگر پروردگارت مى‌خواست مردم را يك امت (در توحيد) مى‌گردانيد (ولى) پيوسته مختلف خواهند بود.


إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّکَ وَ لِذلِکَ خَلَقَهُمْۗ وَ تَمَّتْ کَلِمَةُ رَبِّکَ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنْ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ

119

مگر كسى كه خدا رحمش كرده و براى رحمت خلقشان كرده است و سخن خدايت تمام است كه جهنم را از جن و انسانها پر خواهم ساخت.


وَ کُلًّا نَقُصُّ عَلَيْکَ مِنْ أَنْباءِ الرُّسُلِ ما نُثَبِّتُ بِهِ فُؤادَکَ وَ جاءَکَ فِي هذِهِ الْحَقُّ وَ مَوْعِظَةٌ وَ ذِکْرى لِلْمُؤْمِنِينَ

120

همه قصه‌ها را از اخبار پيامبران بر تو حكايت مى‌كنيم قصه‌هايى كه با آنها قلب تو را اطمينان مى‌دهيم. در آنچه گفته شد، حق بر تو آمده و موعظه و تذكرى است بر مؤمنان.


وَ قُلْ لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ اعْمَلُوا عَلى مَکانَتِکُمْ إِنَّا عامِلُونَ

121

به آنان كه ايمان نمى‌آورند بگو: هر چه مى‌توانيد عمل كنيد ما نيز عمل مى‌كنيم.


وَ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ

122

و منتظر بمانيد كه ما نيز منتظرانيم.


وَ لِلَّهِ غَيْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُ الْأَمْرُ کُلُّهُ فَاعْبُدْهُ وَ تَوَکَّلْ عَلَيْهِ وَ ما رَبُّکَ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

123

غيب آسمانها و زمين خاص خداست، كارها همه به او راجع است، او را پرستش كن و بر او اعتماد نما، خداى تو از آنچه مى‌كنيد غافل نيست.


سوره یوسف

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الرۚ تِلْکَ آياتُ الْکِتابِ الْمُبِينِ

1

بنام خداى رحمان رحيم؛ الر اين است آيه‌هاى كتاب روشن.


إِنَّا أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ

2

ما آن را قرآن عربى نازل كرديم تا بفهميد.


نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْکَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ بِما أَوْحَيْنا إِلَيْکَ هذَا الْقُرْآنَ وَ إِنْ کُنْتَ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنْ الْغافِلِينَ

3

ما، بهترين قصه را به واسطه وحى اين قرآن بر تو نقل مى‌كنيم، حقا كه پيش از وحى ما، از بى خبران بودى.


إِذْ قالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يا أَبَتِ إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ کَوْکَباً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي ساجِدِينَ

4

وقتى كه يوسف به پدرش گفت: پدرم من در خواب يازده ستاره ديدم كه با خورشيد و ماه بر من سجده مى‌كردند.


235