الانفال
9

سوره الانفال

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ يَسْئَلُونَکَ عَنِ الْأَنْفالِۖ قُلْ الْأَنْفالُ لِلَّهِ وَ الرَّسُولِۖ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَصْلِحُوا ذاتَ بَيْنِکُمْ وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ

1

بنام خداى رحمان رحيم؛ از تو از انفال (غنائم) مى‌پرسند بگو: همه انفال مال خدا و رسول است، پس از خدا بترسيد و آنچه منازعه در بين خود داريد اصلاح كنيد، خدا و رسولش را اطاعت كنيد اگر مؤمن هستيد.


إِنَّما الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذا ذُکِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ إِذا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آياتُهُ زادَتْهُمْ إِيماناً وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَکَّلُونَ

2

مؤمنان فقط آن كسانند كه چون خدا ياد شود دلهايشان بترسد و چون آيه‌هاى وى بر ايشان خوانده شود ايمانشان را بيافزايد و به پروردگار خويش توكل كنند.


الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ

3

همان كسانى كه نماز بپا مى‌دارند و از آنچه روزيشان داده‌ايم انفاق مى‌كنند.


أُولئِکَ هُمْ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّاۚ لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ کَرِيمٌ

4

آنها براستى مؤمنند، براى آنهاست مرتبه‌هايى نزد پروردگارشان با آمرزش و رزق گوارا.


کَما أَخْرَجَکَ رَبُّکَ مِنْ بَيْتِکَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنْ الْمُؤْمِنِينَ لَکارِهُونَ

5

چنان كه خدايت به حق تو را از خانه است بيرون آورد، گروهى از مؤمنان كراهت داشتند.


يُجادِلُونَکَ فِي الْحَقِّ بَعْدَ ما تَبَيَّنَ کَأَنَّما يُساقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ

6

در كار حق با وجود آنكه روشن شده بود با تو مجادله مى‌كردند گويى به سوى مرگ كشيده مى‌شوند و مى‌نگرند.


وَ إِذْ يَعِدُکُمْ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّها لَکُمْ وَ تَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذاتِ الشَّوْکَةِ تَکُونُ لَکُمْ وَ يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُحِقَّ الْحَقَّ بِکَلِماتِهِ وَ يَقْطَعَ دابِرَ الْکافِرِينَ

7

و چون خدا يكى از دو طائفه را به شما وعده داد كه نصيب شماست، شما دوست داشتيد. طائفه‌اى كه قدرت نداشت نصيبتان شود ولى خدا مى‌خواست كه با كلمات خود حق را استقرار دهد و ريشه كافران را قطع كند.


لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَ يُبْطِلَ الْباطِلَ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُجْرِمُونَ

8

تا حق را استقرار دهد و باطل را زايل گرداند، گرچه بدكاران كراهت داشته باشند.


177