الاخلاص
30

سوره الاخلاص

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ

1

بنام خداى رحمان رحيم؛ بگو: خدا بى همتاست‌


اللَّهُ الصَّمَدُ

2

خدا مقصود و ملجاء است‌


لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ

3

نزائيده و زائيده نشده است‌


وَ لَمْ يَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ

4

كسى و چيزى همتاى او نيست‌


سوره الفلق

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ

1

بنام خداى رحمان رحيم؛ بگو پناه مى‌برم به پروردگار مخلوقات‌


مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ

2

از ضرر آنچه آفريده است‌


وَ مِنْ شَرِّ غاسِقٍ إِذا وَقَبَ

3

و از ضرر غاسق وقتى كه داخل شود


وَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثاتِ فِي الْعُقَدِ

4

و از ضرر دمندگان در گره‌ها


وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ

5

و از ضرر حسود چون حسد كند


سوره الناس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ

1

بنام خداى رحمان رحيم؛ بگو: پناه مى‌برم به پروردگار مردم‌


مَلِکِ النَّاسِ

2

حكمران مردم‌


إِلهِ النَّاسِ

3

معبود مردم‌


مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ

4

از ضرر وسواس بسيار پنهان‌


الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ

5

كه در سينه‌هاى مردم حركت مى‌كند


مِنْ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ

6

(وسواسى كه) از ناحيه جن و مردم است‌


604