الانعام
7

سوره الانعام

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ جَعَلَ الظُّلُماتِ وَ النُّورَۖ ثُمَّ الَّذِينَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ

1

بنام خداى رحمان رحيم؛ حمد خدا راست، خدايى كه آسمانها و زمين را آفريد، تاريكيها و نور را پديد كرد، با وجود اين كافران غير خدا را با خدايشان برابر مى‌كنند.


هُوَ الَّذِي خَلَقَکُمْ مِنْ طِينٍ ثُمَّ قَضى أَجَلاًۖ وَ أَجَلٌ مُسَمًّى عِنْدَهُ ثُمَّ أَنْتُمْ تَمْتَرُونَ

2

خداست كه شما را از گلى بيافريد، سپس اجلى معين كرد و اجل معينى نيز نزد او است با وجود اين، شما شك مى‌كنيد.


وَ هُوَ اللَّهُ فِي السَّماواتِ وَ فِي الْأَرْضِ يَعْلَمُ سِرَّکُمْ وَ جَهْرَکُمْ وَ يَعْلَمُ ما تَکْسِبُونَ

3

او است خدا در آسمانها و زمين، نهان و آشكار شما را مى‌داند و مى‌داند آنچه مى‌كنيد.


وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلَّا کانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ

4

آيه‌اى از آيه‌هاى خدا به سوى آنها نمى‌آيد مگر آنكه از آن رو گردان مى‌شوند.


فَقَدْ کَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنْباءُ ما کانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ

5

چون حق به سوى آنها آمد تكذيبش كردند، به زودى خبرهاى آنچه مسخره‌اش مى‌كنند به آنها مى‌رسد.


أ لَمْ يَرَوْا کَمْ أَهْلَکْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ مَکَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ ما لَمْ نُمَکِّنْ لَکُمْ وَ أَرْسَلْنا السَّماءَ عَلَيْهِمْ مِدْراراً وَ جَعَلْنا الْأَنْهارَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمْ فَأَهْلَکْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْناً آخَرِينَ

6

آيا ندانسته‌اند كه پيش از آنها چه نسلهايى هلاك كرده‌ايم، ايشان را در زمين تمكن داده بوديم كه به شما آن تمكن را نداده‌ايم، باران پربركت را بر آنها نازل كرديم و نهرهايى روان براى آنها پديد آورديم آن گاه به سزاى گناهانشان هلاكشان كرديم و از پى آنها نسل ديگرى بوجود آورديم.


وَ لَوْ نَزَّلْنا عَلَيْکَ کِتاباً فِي قِرْطاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقالَ الَّذِينَ کَفَرُوا إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ

7

اگر بر تو كتاب تمامى در جزوه‌اى مى‌فرستاديم و با دست خود آن را لمس مى‌كردند باز كافران مى‌گفتند: اين جز جادويى آشكار نيست.


وَ قالُوا لَوْلا أُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَکٌۖ وَ لَوْ أَنْزَلْنا مَلَکاً لَقُضِيَ الْأَمْرُ ثُمَّ لا يُنْظَرُونَ

8

و گفتند: چرا بر او فرشته‌اى نازل نمى‌شود، اگر فرشته‌اى نازل مى‌كرديم كار پايان مى‌يافت و مهلت نمى‌يافتند.


128