التوبة
10

سوره التوبة

بَراءَةٌ مِنْ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنْ الْمُشْرِکِينَ

1

اين، بيزارى است از خدا و رسولش به مشركانى كه با آنها پيمان بسته‌ايد.


فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ اعْلَمُوا أَنَّکُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِۙ وَ أَنَّ اللَّهَ مُخْزِي الْکافِرِينَ

2

چهار ماه در زمين بگرديد (و آزاديد) و بدانيد كه شما بر خدا غالب نيستيد، حقا كه خدا خوار كننده كافران است.


وَ أَذانٌ مِنْ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَکْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِي‏ءٌ مِنْ الْمُشْرِکِينَۙ وَ رَسُولُهُ فَإِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَکُمْ وَ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّکُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِۗ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ کَفَرُوا بِعَذابٍ أَلِيمٍ

3

اين اعلانى است از خدا و رسولش به مردم در روز حج اكبر، كه خدا و رسولش از مشركان بيزار است، پس اگر توبه كرديد آن براى شما بهتر است و اگر سرپيچى كنيد بدانيد كه شما عاجز كننده خدا نيستيد، به كسانى كه كافر شده‌اند عذاب دردناكى را مژده بده.


إِلَّا الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنْ الْمُشْرِکِينَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوکُمْ شَيْئاً وَ لَمْ يُظاهِرُوا عَلَيْکُمْ أَحَداً فَأَتِمُّوا إِلَيْهِم عَهْدَهُمْ إِلى مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ

4

مگر كسانى كه از مشركان كه با آنها پيمان بسته‌ايد و چيزى از پيمان كم نكرده و بر ضد شما كسى را يارى نكرده‌اند، عهد آنها را تمام كنيد تا مدتشان، كه خدا پرهيزكاران را دوست مى‌دارد.


فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِکِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُوا لَهُمْ کُلَّ مَرْصَدٍۚ فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوْا الزَّکاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ

5

وقتى كه ماههاى محترم تمام شد مشركان را هر جا كه يافتيد بكشيد، آنها را بگيريد و حبس كنيد و براى آنها در هر كمينى بنشينيد اگر توبه كردند و نماز خواندند و زكاة دادند، راه‌شان را باز كنيد كه خدا آمرزنده و مهربان است.


وَ إِنْ أَحَدٌ مِنْ الْمُشْرِکِينَ اسْتَجارَکَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ کَلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُۚ ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْلَمُونَ

6

اگر يكى از مشركان از تو امان بخواهد به او امان بده تا كلام خدا را بشنود سپس او را به محل امن خود برسان كه آنها قومى نادانند.


187