الجن
29

سوره الجن

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنْ الْجِنِّ فَقالُوا إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً

1

بنام خداى رحمان رحيم؛ بگو: به من وحى شد كه گروهى از جن به قرآن گول داده و گفتند: ما قرآن عجيبى شنيديم.


يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَ لَنْ نُشْرِکَ بِرَبِّنا أَحَداً

2

كه به كمال هدايت مى‌كند، به آن ايمان آورديم، هرگز به خداى خويش شريك قرار نمى‌دهيم.


وَ أَنَّهُ تَعالى جَدُّ رَبِّنا مَا اتَّخَذَ صاحِبَةً وَ لا وَلَداً

3

مقام خدا والاتر است، نه زنى اخذ كرده و نه فرزندى.


وَ أَنَّهُ کانَ يَقُولُ سَفِيهُنا عَلَى اللَّهِ شَطَطاً

4

و سفيه ما بر خدا دروغ مى‌بست.


وَ أَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ تَقُولَ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلَى اللَّهِ کَذِباً

5

ما گمان مى‌كرديم كه انس و جن هرگز به خدا دروغ نمى‌بندد.


وَ أَنَّهُ کانَ رِجالٌ مِنْ الْإِنْسِ يَعُوذُونَ بِرِجالٍ مِنْ الْجِنِّ فَزادُوهُمْ رَهَقاً

6

و هست مردانى از انس كه پناه مى‌برند به مردانى از جن و بر آنها طغيان افزودند.


وَ أَنَّهُمْ ظَنُّوا کَما ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَبْعَثَ اللَّهُ أَحَداً

7

و انس مانند شما جن، گمان كردند كه هرگز خدا كسى را به پيامبرى مبعوث نمى‌كند.


وَ أَنَّا لَمَسْنَا السَّماءَ فَوَجَدْناها مُلِئَتْ حَرَساً شَدِيداً وَ شُهُباً

8

و ما آسمان را لمس كرديم و يافتيم آن را كه از نگهبانان و شهابها پر شده است.


وَ أَنَّا کُنَّا نَقْعُدُ مِنْها مَقاعِدَ لِلسَّمْعِۖ فَمَنْ يَسْتَمِعِ الْآنَ يَجِدْ لَهُ شِهاباً رَصَداً

9

و ما در آسمان در محلهاى نشستن براى استماع مى‌نشستيم هر كه اكنون استماع كند، شهابى را در كمين مى‌يابد.


وَ أَنَّا لا نَدْرِي أ شَرٌّ أُرِيدَ بِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَمْ أَرادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً

10

و ما نمى‌دانيم. آيا شرى به اهل زمين اراده شده يا پروردگارشان به آنها كمالى اراده كرده است.


وَ أَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَ مِنَّا دُونَ ذلِکَ کُنَّا طَرائِقَ قِدَداً

11

و ما بعضى از ما طبعا صالح و بعضى غير صالحند ما صاحبان طريقه‌هاى جدا از هم هستيم.


وَ أَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ نُعْجِزَ اللَّهَ فِي الْأَرْضِ وَ لَنْ نُعْجِزَهُ هَرَباً

12

و ما يقين كرديم كه هرگز خدا را در زمين عاجز نتوانيم كرد و نيز در فرار زبونش نتوانيم نمود.


وَ أَنَّا لَمَّا سَمِعْنا الْهُدى آمَنَّا بِهِ فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ فَلا يَخافُ بَخْساً وَ لا رَهَقاً

13

و ما چون هدايت را شنيديم به آن ايمان آورديم هر كه به خدايش ايمان آورد از نقصان و ظلم نترسد.


572