الفجر
30

سوره الفجر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَ الْفَجْرِ

1

بنام خداى رحمان رحيم؛ قسم به صبح (درخشان).


وَ لَيالٍ عَشْرٍ

2

قسم به شبهاى ده‌گانه.


وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ

3

قسم به زوج و فرد.


وَ اللَّيْلِ إِذا يَسْرِ

4

قسم به شب وقتى كه مى‌رود.


هَلْ فِي ذلِکَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ

5

آيا در اينها براى خردمند سوگندى هست؟


أ لَمْ تَرَ کَيْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِعادٍ

6

آيا ندانستى كه پروردگارت به قوم عاد چه كرد؟


إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ

7

به شهر «ارم» كه كاخهاى مرتفع داشت؟


الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُها فِي الْبِلادِ

8

شهرى كه نظير آن در سرزمينها به وجود نيامده بود؟


وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ

9

و قوم ثمود كه سنگها را در دره قطع كردند؟


وَ فِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتادِ

10

و فرعون كه داراى وسائل حكومت بود؟


الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلادِ

11

كسانى كه در شهرها طغيان كردند.


فَأَکْثَرُوا فِيهَا الْفَسادَ

12

در آن شهرها تباهى زياد كردند


فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّکَ سَوْطَ عَذابٍ

13

پروردگارت تازيانه عذاب را بر آنها فرو ريخت.


إِنَّ رَبَّکَ لَبِالْمِرْصادِ

14

كه پروردگارت در كمين است‌


فَأَمَّا الْإِنْسانُ إِذا مَا ابْتَلاهُ رَبُّهُ فَأَکْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَکْرَمَنِ

15

اما انسان، چون پروردگارش او را امتحان كند، اكرام نمايد و نعمتش دهد گويد پروردگار من مرا اكرام كرده است.


وَ أَمَّا إِذا مَا ابْتَلاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهانَنِ

16

و اما چون او را امتحان كند و روزى‌اش را بر او تنگ گيرد، پروردگارم مرا ذليل گردانيد.


کَلَّاۖ بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْيَتِيمَ

17

نه، بلكه يتيم را اكرام نمى‌كنيد.


وَ لا تَحَاضُّونَ عَلى طَعامِ الْمِسْکِينِ

18

بر طعام مسكين يكديگر را تشويق نمى‌كنيد


وَ تَأْکُلُونَ التُّراثَ أَکْلاً لَمًّا

19

ميراث را با حصه ديگران مى‌خوريد.


وَ تُحِبُّونَ الْمالَ حُبًّا جَمًّا

20

مال را به طور افراط دوست مى‌داريد.


کَلَّاۖ إِذا دُکَّتِ الْأَرْضُ دَکًّا دَکًّا

21

نه، چون زمين به طور كامل كوبيده شود.


وَ جاءَ رَبُّکَ وَ الْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا

22

پروردگارت و ملائكه صف صف بيايند.


وَ جِي‏ءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَکَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّکْرى

23

آن روز جهنم آورده شود، آن روز اين گونه انسان متذكر مى‌شود ولى تذكر چه فائده‌اى بر او دارد.


593