اللیل
30

سوره الشمس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها

1

بنام خداى رحمان رحيم؛ قسم به آفتاب و قسم به شعاع گسترده آن.


وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها

2

قسم به ماه، آن گاه كه در پى آفتاب آيد.


وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها

3

قسم به روز، آن گاه كه آفتاب را ظاهر مى‌سازد.


وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها

4

قسم به شب آن گاه كه آفتاب را مى‌پوشاند.


وَ السَّماءِ وَ ما بَناها

5

قسم به آسمان و قسم به قدرتى كه آن را بنا نهاده است.


وَ الْأَرْضِ وَ ما طَحاها

6

قسم به زمين و قسم به قدرتى كه آن را گسترده است.


وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها

7

قسم به نفس انسان و قسم به قدرتى كه آن را ساخته است.


فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها

8

پس فاجر شدن و تقوى را به آن الهام كرده است.


قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَکَّاها

9

قطعا رستگار شد آنكه نفس را پاك كرد.


وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها

10

و قطعا نوميد شد آنكه نفس را با آلودگى‌ها پوشانيد.


کَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْواها

11

قوم ثمود در اثر طغيانش، پيامبر را تكذيب كرد.


إِذْ انْبَعَثَ أَشْقاها

12

وقتى كه شقى‌ترين آنها بپاخاست.


فَقالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ناقَةَ اللَّهِ وَ سُقْياها

13

رسول خدا به آنها گفت از ناقه خدا و از حصه آب آن حذر كنيد.


فَکَذَّبُوهُ فَعَقَرُوها فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاها

14

پيامبر را تكذيب كرده و ناقه را كشتند.


وَ لا يَخافُ عُقْباها

15

خدا عذاب را در اثر گناهشان بر آنها آورد و همگانى كرد خدا از عاقبت عذاب نمى‌ترسد.


سوره اللیل

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشى

1

بنام خداى رحمان رحيم؛ قسم به شب وقتى كه موجودات را مى‌پوشاند


وَ النَّهارِ إِذا تَجَلَّى

2

قسم به روز وقتى كه آشكار مى‌شود


وَ ما خَلَقَ الذَّکَرَ وَ الْأُنْثى

3

قسم به قدرتى كه مذكر و مؤنث را آفريده است‌


إِنَّ سَعْيَکُمْ لَشَتَّى

4

كه تلاش شما انسانها گوناگون است‌


فَأَمَّا مَنْ أَعْطى وَ اتَّقى

5

اما كسى كه انفاق كند و در آن تقوى داشته باشد


وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنى

6

و وعده خوبتر خدا را تصديق كند


فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرى

7

حتما او را به خصلت آسان‌تر موفق مى‌كنيم‌


وَ أَمَّا مَنْ بَخِلَ وَ اسْتَغْنَى

8

و اما كسى كه بخل ورزد و با آن بى‌نيازى جويد


وَ کَذَّبَ بِالْحُسْنى

9

و وعده نيكوتر خدا را تكذيب كند


فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرى

10

حتما او را به خصلت سختتر مى‌رسانيم‌


وَ ما يُغْنِي عَنْهُ مالُهُ إِذا تَرَدَّى

11

چون به هلاكت مشرف شود مالش او را بى‌نياز نمى‌كند


إِنَّ عَلَيْنا لَلْهُدى

12

هدايت انسانها بر عهده ما است‌


وَ إِنَّ لَنا لَلْآخِرَةَ وَ الْأُولى

13

آخرت و دنيا ملك ما است‌


فَأَنْذَرْتُکُمْ ناراً تَلَظَّى

14

شما را از آتشى مشتعل بيم مى‌دهم‌


595