النجم
27

سوره النجم

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَ النَّجْمِ إِذا هَوى

1

بنام خداى رحمان رحيم؛ قسم به ستاره وقتى كه فرود آيد.


ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوى

2

رفيق شما گمراه نشده و به راه هلاكت نرفته است.


وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى

3

از ميل طبع سخن نمى‌گويد.


إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى

4

نيست سخن او مگر وحى كه وحى مى‌شود.


عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوى

5

او را فرشته نيرومند تعليم داده است.


ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوى

6

فرشته با بصيرت كه (بر قيافه آدمى) ايستاد.


وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلَى

7

در حالى كه در طرف بالاتر بود.


ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى

8

سپس نزديكتر شد.


فَکانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى

9

پس شد به قدر دو ذراع يا نزديكتر از آن.


فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ ما أَوْحى

10

آن گاه وحى كرد به بنده خدا آنچه را كه وحى كرد.


ما کَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى

11

قلب او تكذيب نكرد آنچه را كه ديد.


أ فَتُمارُونَهُ عَلى ما يَرى

12

آيا با او بر آنچه مى‌بيند مجادله مى‌كنيد؟


وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى

13

او را در نزول ديگرى (نيز) ديد.


عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى

14

در نزد سدره منتهى.


عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوى

15

نزد آنست بهشتى كه جايگاه انسانهاست.


إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ ما يَغْشى

16

وقتى كه مى‌پوشاند سدره را آنچه مى‌پوشاند.


ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى

17

چشم پيامبر منحرف نشد و طغيان نكرد.


لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْکُبْرى

18

حقا كه از آيات بزرگتر پروردگارش را ديد.


أ فَرَأَيْتُمْ اللَّاتَ وَ الْعُزَّى

19

مرا خبر دهيد از لات و عزى.


وَ مَناةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرى

20

و از مناة كه سومى و غير آن دو است.


أ لَکُمْ الذَّکَرُ وَ لَهُ الْأُنْثى

21

آيا براى شماست پسر؟! او براى اوست دختر؟؟


تِلْکَ إِذاً قِسْمَةٌ ضِيزى

22

اين، آن وقت تقسيم ظالمانه است.


إِنْ هِيَ إِلَّا أَسْماءٌ سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُکُمْ ما أَنْزَلَ اللَّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍۚ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَ ما تَهْوَى الْأَنْفُسُۖ وَ لَقَدْ جاءَهُمْ مِنْ رَبِّهِمْ الْهُدى

23

نيست آنها مگر نامهايى كه شما و پدرانتان نام گذاشته‌ايد، خدا براى آنها دليلى نازل نكرده است، پيروى نمى‌كنند مگر از گمان و آنچه طبعها خوش دارد، براى آنها از پروردگارشان هدايت آمده است.


أَمْ لِلْإِنْسانِ ما تَمَنَّى

24

يا براى انسان است آنچه آرزو مى‌كند؟!


فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَ الْأُولى

25

خاص خداست دنيا و آخرت.


وَ کَمْ مِنْ مَلَکٍ فِي السَّماواتِ لا تُغْنِي شَفاعَتُهُمْ شَيْئاً إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَرْضى

26

اى بسا ملكى در آسمانها كه شفاعتشان هيچ فائده‌اى ندهد مگر پس از آنكه خدا اذن دهد به كسى كه مى‌خواهد و مى‌پسندد.


526