ص
23

سوره ص

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ صۚ وَ الْقُرْآنِ ذِي الذِّکْرِ

1

بنام خداى رحمان رحيم؛ صاد، قسم به قرآن بيدارگر (كه تو از پيامبرانى).


بَلِ الَّذِينَ کَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَ شِقاقٍ

2

ليكن كافران در امتناع و مخالفتند.


کَمْ أَهْلَکْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنادَوْا وَ لاتَ حِينَ مَناصٍ

3

چه بسا مردمانى كه پيش از آنها هلاك كرديم، فرياد بر آوردند ولى وقت فرار نبود.


وَ عَجِبُوا أَنْ جاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ وَ قالَ الْکافِرُونَ هذا ساحِرٌ کَذَّابٌ

4

و تعجب كردند از آنكه انذار كننده از خودشان بر آنها آمد، كافران گفتند اين جادوگر و دروغگو است.


أ جَعَلَ الْآلِهَةَ إِلهاً واحِداًۖ إِنَّ هذا لَشَيْ‏ءٌ عُجابٌ

5

آيا خدايان را يك خدا كرده است اين چيز عجيبى است.


وَ انْطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ امْشُوا وَ اصْبِرُوا عَلى آلِهَتِکُمْ إِنَّ هذا لَشَيْ‏ءٌ يُرادُ

6

اشراف آنها به راه افتادند كه برويد و در حمايت خدايان استقامت كنيد كه اين كار پسنديده ايست.


ما سَمِعْنا بِهذا فِي الْمِلَّةِ الْآخِرَةِ إِنْ هذا إِلَّا اخْتِلاقٌ

7

ما اين سخنان را در طريقه‌هاى اخير نشنيده‌ايم، اين جز افترا نيست.


أ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّکْرُ مِنْ بَيْنِنا بَلْ هُمْ فِي شَکٍّ مِنْ ذِکْرِي بَلْ لَمَّا يَذُوقُوا عَذابِ

8

آيا قرآن از ميان ما بر او نازل شده است؟ بلكه آنها از قرآن من در شك هستند بلكه عذاب مرا نچشيده‌اند.


أَمْ عِنْدَهُمْ خَزائِنُ رَحْمَةِ رَبِّکَ الْعَزِيزِ الْوَهَّابِ

9

يا خزائن رحمت پروردگار توانا و عطاگر در نزد آنهاست؟


أَمْ لَهُمْ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما فَلْيَرْتَقُوا فِي الْأَسْبابِ

10

يا حكومت آسمانها و زمين و آنچه در ميان آن دوست خاص آنهاست؟ پس در وسيله‌ها بالا روند.


جُنْدٌ ما هُنالِکَ مَهْزُومٌ مِنْ الْأَحْزابِ

11

آنها گروهى اندك هستند در آنجا و از جمله احزاب منهزم شده‌اند.


کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ عادٌ وَ فِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتادِ

12

پيش از آنها قوم نوح و عاد و فرعون صاحب ميخها، پيامبران را انكار كردند.


وَ ثَمُودُ وَ قَوْمُ لُوطٍ وَ أَصْحابُ الْأَيْکَةِۚ أُولئِکَ الْأَحْزابُ

13

و قوم ثمود و قوم لوط و اهل بيشه، كه احزاب همانها هستند.


إِنْ کُلٌّ إِلَّا کَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقابِ

14

همه آنها پيامبران را تكذيب كردند عقاب من بر آنها حتمى شد.


وَ ما يَنْظُرُ هؤُلاءِ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً ما لَها مِنْ فَواقٍ

15

اهل مكه منتظر نيستند مگر به يك صيحه كه براى آن مهلتى نيست.


وَ قالُوا رَبَّنا عَجِّلْ لَنا قِطَّنا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسابِ

16

و گفتند: پروردگارا بهره ما را از عذاب به زودى برسان.


453