طه
16

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمْ الرَّحْمنُ وُدًّا

96

آنان كه ايمان آورده و اعمال شايسته كرده‌اند خداى رحمن حتما در قلوب مردم براى آنها محبت قرار مى‌دهد.


فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِکَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَ تُنْذِرَ بِهِ قَوْماً لُدًّا

97

ما قرآن را بر زبان تو فقط از آن آسان كرده‌ايم كه متقيان را بشارت دهى و قومى را كه لجوج و شديد الخصومة هستند انذار نمايى.


وَ کَمْ أَهْلَکْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِکْزاً

98

چه بسا مردمانى كه پيش از آنها هلاكت كرده‌ايم آيا كسى از آنها را مى‌بينى؟ يا صدايى از آنها مى‌شنوى‌


سوره طه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ طه

1

بنام خداى رحمان رحيم؛ طا، ها.


ما أَنْزَلْنا عَلَيْکَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى

2

ما قرآن را بر تو نازل نكرده‏ايم كه به زحمت بيافتى.


إِلَّا تَذْکِرَةً لِمَنْ يَخْشى

3

بلكه آن را بيدار كننده نازل كرده ايم به كسى كه مى ترسد.


تَنْزِيلاً مِمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَ السَّماواتِ الْعُلى

4

نازل شده از طرف كسى كه زمين و آسمانهاى بلند را آفريده است.


الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى

5

او رحمن است كه بر عرش تدبير استقرار يافت.


لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ ما تَحْتَ الثَّرى

6

او راست، آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است و آنچه ميان آن دو و آنچه در زير خاك است.


وَ إِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَ أَخْفى

7

اگر قولت را آشكار كنى پس او مى داند مخفى و مخفى تر را.


اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَۖ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى

8

او الله است كه جز او معبودى نيست، نامهاى بهتر خاص او است.


وَ هَلْ أَتاکَ حَدِيثُ مُوسى

9

آيا حكايت موسى را دانسته اى.


إِذْ رَأى ناراً فَقالَ لِأَهْلِهِ امْکُثُوا إِنِّي آنَسْتُ ناراً لَعَلِّي آتِيکُمْ مِنْها بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدىً

10

چون آتش ديد، به زنش گفت: توقف كنيد كه من آتشى ديدم شايد شعله‌اى از آن براى شما بياورم يا بر آن راهى يابم.


فَلَمَّا أَتاها نُودِيَ يا مُوسى

11

چون به كنار آن آتش رسيد ندا شد اى موسى.


إِنِّي أَنَا رَبُّکَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْکَ إِنَّکَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً

12

من پروردگار تو هستم هر دو كفشت را بيرون آر، كه تو در وادى پاك طوى هستى.


312