ق
26

سوره ق

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ قۚ وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ

1

بنام خداى رحمان رحيم؛ ق، قسم به اين قرآن مجيد كه تو از پيامبرانى.


بَلْ عَجِبُوا أَنْ جاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ فَقالَ الْکافِرُونَ هذا شَيْ‏ءٌ عَجِيبٌ

2

بلكه تعجب كردند از اينكه انذار كننده‌اى از جنس آنها آمد كافران گفتند: معاد چيز عجيبى است.


أ إِذا مِتْنا وَ کُنَّا تُراباًۖ ذلِکَ رَجْعٌ بَعِيدٌ

3

آيا وقتى كه مى‌ميريم و خاك مى‌شويم، به زندگى برمى‌گرديم؟ اين بازگشت بعيدى است.


قَدْ عَلِمْنا ما تَنْقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ وَ عِنْدَنا کِتابٌ حَفِيظٌ

4

ما آنچه را كه زمين از آنها مى‌كاهد مى‌دانيم، در نزد ما كتاب نگهدارنده‌اى هست.


بَلْ کَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ فَهُمْ فِي أَمْرٍ مَرِيجٍ

5

بلكه چون حق به آنها آمد تكذيبش كردند، آنها در حالت مختلطى هستند.


أ فَلَمْ يَنْظُرُوا إِلَى السَّماءِ فَوْقَهُمْ کَيْفَ بَنَيْناها وَ زَيَّنَّاها وَ ما لَها مِنْ فُرُوجٍ

6

آيا به آسمان كه بالاى سرشان است نگاه نكرده‌اند كه چطور آن را بنا كرده و زينت داده‌ايم و آن شكافها (نقائصى) ندارد؟


وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ وَ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ کُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ

7

زمين را گسترش داديم و در آن كوه‌هاى ثابت قرار داديم و در آن از هر صنف نبات بهجت آور رويانديم.


تَبْصِرَةً وَ ذِکْرى لِکُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ

8

بصيرت دادن و تذكرى است بر هر بنده با انابه.


وَ نَزَّلْنا مِنْ السَّماءِ ماءً مُبارَکاً فَأَنْبَتْنا بِهِ جَنَّاتٍ وَ حَبَّ الْحَصِيدِ

9

و از آسمان آب مباركى نازل كرديم و با آن باغات و دانه درو شده را رويانديم.


وَ النَّخْلَ باسِقاتٍ لَها طَلْعٌ نَضِيدٌ

10

و نخلهاى بلند با ميوه‌هاى متراكم رويانديم.


رِزْقاً لِلْعِبادِۖ وَ أَحْيَيْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاًۚ کَذلِکَ الْخُرُوجُ

11

براى روزى بندگان و با آن، ديار مرده را زنده كرديم، خروج از قبور چنين است.


کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ أَصْحابُ الرَّسِّ وَ ثَمُودُ

12

پيش از مشركان مكه، قوم نوح و اهل رس و قوم ثمود پيامبران را تكذيب كردند.


وَ عادٌ وَ فِرْعَوْنُ وَ إِخْوانُ لُوطٍ

13

و قوم عاد و فرعون و قوم لوط.


وَ أَصْحابُ الْأَيْکَةِ وَ قَوْمُ تُبَّعٍۚ کُلٌّ کَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ

14

و اهل بيشه و قوم تبع، همه پيامبران را تكذيب كردند، تا وعده عذاب من حتمى شد.


أ فَعَيِينا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِۚ بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ

15

آيا از خلقت اول عاجز شده‌ايم؟ بلكه آنها از خلقت تازه در اشتباهند.


518