مسائل متفرقه ي زناشويي
مسأله 2452: كسي كه به واسطه ي نداشتن زن به حرام مي افتد، واجب است زن بگيرد.
مسأله 2453: اگر شوهر در عقد شرط كند كه زن باكره باشد و بعد از عقد معلوم شود كه باكره نبوده، مي تواند عقد را به هم بزند.
مسأله 2454: ماندن مرد و زن نامحرم در محل خلوتي كه كسي در آن جا نيست و ديگري هم نمي تواند وارد شود، حرام است، چه به ذكر خدا مشغول باشند يا به صحبت ديگر، خواب باشند يا بيدار، ولي اگر طوري باشد كه كس ديگر بتواند وارد شود، يا بچّه اي كه خوب و بد را مي فهمد در آن جا باشد اشكال ندارد.
مسأله 2455: اگر مرد مَهر زن را در عقد معين كند و قصدش اين باشد كه آن را ندهد، عقد صحيح است، ولي مَهر را بايد بدهد.
مسأله 2456: مسلماني كه منكر خدا يا پيغمبر شود، يا حكم ضروري دين يعني حكمي را كه مسلمانان جزء دين اسلام مي دانند مثل واجب بودن نماز و روزه انكار كند، در صورتي كه بداند آن حكم ضروري دين است مرتد مي شود.
مسأله 2457: اگر زن پيش از آن كه شوهرش با او نزديكي كند به طوري كه در مسأله پيش گفته شد مرتد شود، عقد او باطل مي گردد و همچنين است اگر بعد از نزديكي مرتد شود ولي يائسه باشد يعني اگر سيده است شصت سال و اگر سيده نيست پنجاه سال او تمام شده باشد، اما اگر يائسه نباشد، بايد به دستوري كه در احكام طلاق گفته خواهد شد عدّه نگه دارد، پس اگر در بين عدّه مسلمان شود عقد باقي و اگر تا آخر عدّه مرتد بماند، عقد او باطل است.
مسأله 2458: مردي كه مسلمان زاده است، اگر مرتد شود زنش بر او حرام مي شود و بايد به مقداري كه در احكام طلاق گفته مي شود، عدّه ي وفات نگه دارد.
مسأله 2459: مردي كه از پدر و مادر غير مسلمان به دنيا آمده و مسلمان شده، اگر پيش از نزديكي با عيالش مرتد شود، عقد او باطل مي گردد و اگر بعد از نزديكي مرتد شود، چنانچه زن او در سن زن هايي باشد كه حيض مي بينند بايد آن زن به مقداري كه در احكام طلاق گفته مي شود عدّه نگه دارد، پس اگر پيش از تمام شدن عدّه شوهر او مسلمان شود عقد باقي و گرنه باطل است.
مسأله 2460: اگر زن در عقد با مرد شرط كند كه او را از شهري بيرون نبرد و مرد هم قبول كند، نبايد زن را از آن شهر بيرون ببرد.
مسأله 2461: اگر زن انسان از شوهر ديگرش دختري داشته باشد، انسان مي تواند آن دختر را براي پسر خود كه از آن زن نيست عقد كند و نيز اگر دختري را براي پسر خود عقد كند، مي تواند با مادر آن دختر ازدواج نمايد.
مسأله 2462: اگر زني از زنا آبستن شود، در صورتي كه خود آن زن، يا مردي كه با او زنا كرده، يا هر دوي آنان مسلمان باشند، براي آن زن جايز نيست بچه را سقط كند.
مسأله 2463: اگر كسي با زني كه شوهر ندارد و در عدّه ي كسي هم نيست زنا كند، چنانچه بعد او را عقد كند و بچه اي از آنان پيدا شود، در صورتي كه ندانند از نطفه حلال است يا حرام، آن بچه حلال زاده است.
مسأله 2464: اگر مرد نداند كه زن در عدّه است و با او ازدواج كند، چنانچه زن هم نداند و بچه اي از آنان به دنيا آيد، حلال زاده است و شرعاً فرزند هر دو مي باشد، ولي اگر زن مي دانسته كه در عدّه است، شرعاً بچه فرزند پدر است و در هر دو صورت عقد آنان باطل است و به يكديگر حرام مي باشند.
مسأله 2465: اگر زن بگويد يائسه ام نبايد حرف او را قبول كرد، ولي اگر بگويد شوهر ندارم حرف او قبول مي شود.
مسأله 2466: اگر بعد از آن كه انسان با زني ازدواج كرد، كسي بگويد آن زن شوهر داشته و زن بگويد نداشتم، چنانچه شرعاً ثابت نشود كه زن شوهر داشته، بايد حرف زن را قبول كرد.
مسأله 2467: تا هفت سال دختر تمام نشده پدر نمي تواند او را از مادرش جدا كند.
مسأله 2468: مستحب است در شوهر دادن دختري كه بالغه است يعني مكلف شده عجله كنند، حضرت صادق عَلَيْهِ السَّلَام فرمودند: يكي از سعادت هاي مرد آن است كه دخترش در خانه ي او حيض نبيند.
مسأله 2469: اگر زن مَهر خود را به شوهر صلح كند كه زن ديگر نگيرد، احتياط واجب آن است كه زن مَهر را نگيرد و شوهر هم با زن ديگر ازدواج نكند.
مسأله 2470: كسي كه از زنا به دنيا آمده، اگر زن بگيرد و بچه اي پيدا كند، آن بچه حلال زاده است.
مسأله 2471: هر گاه مرد در روزه ي ماه رمضان، يا در حال حيض زن با او نزديكي كند معصيت كرده، ولي اگر بچه اي از آنان به دنيا آيد حلال زاده است.
مسأله 2472: زني كه يقين دارد شوهرش در سفر مرده، اگر بعد از عدّه ي وفات كه مقدار آن در احكام طلاق گفته خواهد شد، شوهر كند و شوهر اوّل از سفر برگردد، بايد از شوهر دوم جدا شود و به شوهر اوّل حلال است، ولي اگر شوهر دوم با او نزديكي كرده باشد، زن بايد عدّه نگه دارد و شوهر دوم بايد مَهر او را مطابق زن هايي كه مثل او هستند بدهد، ولي خرج عدّه ندارد.