بر مدار خطبه غدیر صفحه 11

حمد

الْحَمْدُ للّه ِِ الَّذی عَلا فی تَوَحُّدِهِ ؛ سپاس خدایی را که در یگانگی بلند مرتبه است .

میدا لَمْ یزَلْ، مَحْمُودا لا یزالُ ؛ همواره ستوده بوده و خواهد بود .

له الحمد منی أبد الآبدین ودهر الداهرین؛ همه ستایشها در همه روزگاران و در هر حال ویژه اوست.

ولا نزلت آیه مدح فی القرآنی إلا فیه ؛ آیه ستایشی نازل نشده مگر درباره او (علی ).

الحمد لله الذی هدانا لهذا؛ سپاس خای را که ما را به این امر راهنمایی فرمود.

حمد ستایش نسبت به کاری از روی اختیار است (1).

حمد و ستایش منحصر به پروردگار است که هر جمال و کمالی را در صحنه آفرینش پدیدار ساخته است. ستایش او همیشگی است چرا که هستی و کمال او همیشگی است. فیض الهی رو به گسترش

است، بنابراین حمد و ستایش او رو به فزونی است و حمد او هم مداوم است .