شاخصه های تربیت آرمانی از نظرگاه امیرالمؤمنین علیه السلام صفحه 129

روزی، نیرویشان دهد تا در پی اصلاح خود بر آیند»(1). بهترین زمینه ی تربیت فطری و متعالی در زمینه ی اقتصادی معتدل یعنی غنای کفافی است.

از منظر امیر مؤمنان (علیه السلام) فقر و مسکنت سیر به سوی کمال حقیقی را با دشواری رو به رو می کند و به شکوفایی استعدادها آسیب می رساند. حضرت علی (علیه السلام) در سخنی والا به فرزند خود محمدبن حنفیه در این باره فرموده اند: «إنی أخاف علیک الفقر، فاستعذ بالله منه فإن الفقر منقصه للدین مدهشه للعقل، داعیه للمقت: همانا از تنگدستی بر تو بیمناکم. پس، از آن به خدا پناه بر، که تنگدستی دین را زیان دارد و خرد را سرگردان کند و دشمنی پدید آرد»(2).

ناداری موجب افول در دین داری می شود و انسان توان لازم برای عبودیت درست و با نشاط را از دست می دهد. امیر مؤمنان طلا به فرزند گرامی شان امام حسن ع فرمودند: «من ابتلی بالفقر فقد ابتلی بأربع خصال: بالضعف فی یقینه والنقصان فی عقله والرقه فی دینه، وقله الحیاء فی وجهه، هر کس دچار فقر شود، به چهار خصلت گرفتار می شود: ضعف در یقین، نقصان در عقل، 9