شاخصه های تربیت آرمانی از نظرگاه امیرالمؤمنین علیه السلام صفحه 268

روش عبرت

عبرت از ریشه ی (عبر) به معنای گذشتن از حالی به حالی است و عبرت حالتی است که انسان را از امور مشهود به نامشهود راه می برد.(1) پس عبرت، گذشتن از محسوسات به معقولات، ظواهر به بواطن است. و این چنین امیر مؤمنان (علیه السلام) علی مردمان را به عبرت گرفتن فرا می خواند: «فاتعظوا بالعبر، واعتبروا بالغیر وانتفعوا بالنذر: از آنچه مایه ی عبرت است پند گیرید، و از گردش روزگار عبرت پذیرید، و از بیم دهندگان سود بر گیرید»(2).

از آن جا که هدف غائی تربیت آن است که انسان به بصیرت رسد و از ظواهر امور به باطن بنگرد و از محسوسات به معقولات رسد، روش عبرت راهی استوار در رساندن آدمی به این مقصد است. عبرت آدمی را رشد می دهد و به سلامت از دنیا به آخرت .