- چکیده 1
- اشاره 6
- اشاره 11
- تربیت آرمانی از منظر اندیشمندان اسلامی 13
- کتاب 17
- مقالات 19
- فرضیات تحقیق 23
- اهداف تحقیق 24
- کاربرد تحقیق 24
- ساختار تحقیق 25
- جنبه ی جدید بودن تحقیق 25
- روش تحقیق 25
- آرمان 28
- تربیت 28
- اهل بیت (علیهم السلام) 29
- اشاره 31
- انسان شناسی 39
- حقیقت انسان 42
- مفاهیم بنیادین انسان 43
- هدایت و رشد 74
- کار کردهای تقوا 89
- معنی قرب الی الله 92
- مراحل قرب 93
- عبادت و عبودیت 96
- آثار عبادت 107
- عوامل گرایش به عبادت و عبودیت 110
- مبنای عبادت 115
- راه های کسب بصیرت در دین 116
- وراثت 133
- رفاقت 135
- محیط 135
- مدرسه 136
- اجتماع 137
- جغرافیا 138
- سختی ها 139
- کار 140
- عوامل ماورای طبیعت 144
- اشاره 147
- مراحل تربیت 154
- ثمرات زهد 163
- ویژگی های عقل 169
- مبانی تربیت عقلانی 175
- هدف غائی در تربیت عقلانی 178
- مبانی تربیت عقلانی بر مبنای سخنان امام علی (علیه السلام) 183
- روش های تربیت عقلانی بر مبنای سخنان امیرالمؤمنین (علیه السلام) 185
- حجاب عقل و آفات تربیت عقلانی 191
- ثمرات تربیت عقلانی 197
- و ثمرات کرامت نفس این گونه است 214
- راه کسب عزت 218
- اشاره 222
- معرفت و محبت اهل بیت (علیهم السلام) اساس تقرب الی الله 249
- وجه الله، یدالله، باب الله، عین الله، لسان الله بودن امام 250
- ولایت ائمه (علیهم السلام) بر مؤمنان 252
- امام شناسی تنها پایه خداشناسی 253
- عبادت بودن تبری از دشمنان خدا 254
- یاد قیامت در وارستگی انسان 262
- یاد معاد بهترین سازنده ی انسان 263
- موانع یاد معاد 264
- نتایج عبرت 269
- مسیرهای کسب عبرت 270
- اهل عبرت 273
- ثمرات موعظه 276
- آداب موعظه 277
- حقیقت توبه 283
- شرایط مهم در توبه 284
- آداب توبه 284
- تربیت و ابتلا 289
- حقیقت مراقبه 290
- نجات آدمی 291
- مشارطه در لغت 292
- معاتبه 293
- تربیت و تشویق و تنبیه 296
- آداب تشویق 297
- نقش تنبیه در تربیت 300
- آداب تنبیه 301
- اشاره 303
- تربیت فکری و عملی 305
- تربیت اعتقادی 306
- تربیت اخلاقی 307
- تربیت اجتماعی 308
- تربیت عاطفی 309
- تعلیم و تربیت الهی 310
- ساز و کار تربیت آرمانی در عصر ظهور 312
برد، و هر که از آن غافل ماند زیان بیند»(1).
محاسبهی نفس مهم ترین اقدام در سیر تربیت حقیقی و رسیدن به اهداف غائی تربیت است.
چون انسان شب را به روز و روز را به شب می آورد، شبانگاه باید به خویش باز گردد و به خود بگوید: امروزت چگونه گذشت؟ آیا خدا را یاد کردی و سپاس او را به جای آوردی؟ آیا حق برادر مؤمنت را ادا کردی؟ آیا گرفتاری او را رفع کردی؟ اگر کاری نیک از او سر زده است خدا را سپاس گذارد و خدا را برای این توفیق تعظیم نماید. و اگر گناهی یافت، از خدا آمرزش بخواهد و دیگر بدان سوی نرود»(2).
مشارطه در لغت
مشارطه در لغت به معنای شرط کردن با کسی است(3)، و در اصطلاح، عبارت از آن است که انسان برای اصلاح خویش عزم نماید و با خود شرط کند مرزهای الهی را پاس بدارد و موجبات خشم الهی را فراهم نسازد و در طاعت کوتاهی نکند. و بهتر است 5.
1- حکمت: 208.
2- تفسیر المنسوب إلی الإمام أبی محمد الحسن بن علی العسکری علی: 38
3- دهخدا، 1352: 85.