شاخصه های تربیت آرمانی از نظرگاه امیرالمؤمنین علیه السلام صفحه 92

قرب و رضوان

عبارت است از نزدیکی به خدا، و این مکانی است نه مکانی.

راز مسئله در این است که ماهیت دوری و نزدیکی انسان به خدا مربوط به رویکرد و پشتکرد او به خداست. به عبارت دیگر، در عالم واقع، نزدیکی همواره حاصل است اما اگر انسان متوجه این معنا باشد، نزدیکی برای او حاصل می شود و اگر متوجه نباشد، دور می شود. این دوری و نزدیکی در خاطر حاصل می شود. به هر میزان انسان بیشتر احساس حضور در محضر خدا را داشته باشد، قرب افزون تری ایجاد می شود. از این رو، نماز (سجده) که برترین نوع توجه و ذکر نسبت به خداست، بیشترین قرب را ایجاد می کند.

«أقرب مایکون العبد من الله إذا کان ساجدا»(1)

رضوان، اخص از قرب و اوج قرب است.

معنی قرب الی الله