اصلاحات علوی: نگاهی به سیره حکومتی امام علی علیه السلام صفحه 100

شلاق حد شراب خواری و بیست ضربه حد روزه خواری بر او جاری کرد. گروهی از طایفه یمامه از جمله طارق بن عبدالله با خشم پیش امام آمدند. طارق گفت: گمان نمی کردیم نزد فرمانروایان عاقل و بافضیلت، مجازات افراد سرکش و یاغی با افراد فرمانبر خودی یکسان باشد. با کاری که تو با نجاشی کردی، دلمان را آتش زدی و ما را به راهی کشانده ای که به دوزخ می انجامد. حضرت علی علیه السلام این آیه را در پاسخ وی تلاوت فرمود:

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا کُونُوا قَوّامینَ لِلّهِ شُهَداءَ بِالْقِسْطِ وَ لا یَجْرِمَنَّکُمْ شَنئانُ قَوْمٍ عَلی أَلاّ تَعْدِلُوا. (مائده: 8)

ای کسانی که ایمان آورده اید! همواره برای خدا قیام کنید و از روی عدالت گواهی دهید. البته نباید دشمنی گروهی، شما را بر آن دارد که عدالت نکنید.

ای برادر بنی نهد! آیا نجاشی جز فردی از مسلمانان بود که یکی از پرده های الهی را دریده بود. حد، کفاره گناه است و همانا خدا می فرماید: ملامت قومی موجب نگردد که به عدالت رفتار نکنید. به عدالت رفتار کنید که به تقوا نزدیک تر است.(1)

د) آزادی

در حکومت امیرمؤمنان علی علیه السلام مخالفان آزادانه در مدینه رفت و آمد می کردند و کسی حق تعرض به آنان را نداشت. یکی از مصداق های آزادی عقیده در حکومت امام علی علیه السلام، آزادی در بیعت است. ایشان در خطبه ای می فرماید:

شما می دانید که من برای حکومت در پی مردم نرفتم تا آنان به سوی من آمدند و من