اصلاحات علوی: نگاهی به سیره حکومتی امام علی علیه السلام صفحه 21

کسی که می خواهد عدالت اجتماعی و قسط اسلامی را در جامعه اجرا کند، خود باید فردی عادل و دادگر باشد و وجود عدالت در نهاد یک شخص، به معنای بودن تمامی نیکی ها و نفی تمامی عیب ها از وجود اوست.

مولای متقیان مظهر عدالت بود و وجودش با عدالت در هم آمیخته بود. او از کوچک ترین ستمی گریزان بود و تنها به شعار بسنده نمی کرد، بلکه در عمل نیز با ستم در ستیز بود و برای به پا داشتن عدالت حتی از عزیزترین بستگانش گذشت نمی کرد؛ زیرا خدا به او فرمان داده بود: «إنَّ اللّه َ یأمُرُ بِالعدلِ وَالاِحْسانِ» (نحل: 90)

در ادامه، نمونه هایی از عدالت علوی می پردازیم و نشان می دهیم که چگونه حتی در حق نزدیک ترین افراد خانواده اش از عدالت چشم پوشی نمی کرد.

الف) توبیخ خزانه دار بیت المال

یکی از دختران علی علیه السلام از علی بن ابی رافع _ خزانه دار بیت المال _ گردن بندی قیمتی را که از غنایم بصره در بیت المال بود، به عنوان امانت گرفت تا در عید قربان، خود را به آن زینت کند و پس از سه روز آن را برگرداند. وقتی امام گردن بند را به گردن دخترش دید و شناخت، از او پرسید این گردن بند از کجا به تو رسیده است؟ دخترش گفت: از ابی رافع گرفته ام تا در عید قربان به آن زینت کنم! حضرت به علی بن ابی رافع فرمود: آیا به مسلمانان خیانت می کنی؟ گفت: پناه به خدا می برم که به مسلمانان خیانت کنم. حضرت فرمود: پس چگونه گردن بندی را که در بیت المال مسلمانان بوده است، بدون اجازه من و رضایت مسلمانان به دخترم عاریه داده ای؟ گفت: ای امیرالمؤمنین! او دختر تو بود و از من