اصلاحات علوی: نگاهی به سیره حکومتی امام علی علیه السلام صفحه 65

نهروان که از دین خارج شده بودند، مارقین گویند. این گروه تا پایان جنگ صفین در رکاب امیرالمؤمنین علی علیه السلام شمشیر زدند و از یاران حضرت بودند، ولی به دلیل شیطنت بعضی از منافقان و فرو افتادن در داستان حکمیت، از دین خارج شدند. سردمدار خوارج، عبدالله بن وهب بود.(1)

علت اختلاف مارقین با امیرالمؤمنین علی علیه السلام

اینان مقدس مآب هایی بودند که داغ تر از حضرت علی علیه السلاممی اندیشیدند و با اجتهاد و استنباط خود و فتوا می دادند. از جمله آن فتواها این بود که جنگ با معاویه را حرام دانستند و امیرالمؤمنین علی علیه السلام را به سبب ترک جنگ با معاویه تکفیر کردند.

چهار _ قاعدین

قاعدین از «قعد»، به معنای نشست و ایستاد گرفته شده است.(2) قاعدین به کسانی گفته می شود که از همراهی امام در جنگ ها خودداری می کردند. برای آنان فرقی نمی کرد که علی علیه السلام حاکم باشد یا معاویه. برای آنها مهم این بود که کسی مزاحم کار و زندگی شان نباشد.

سران حزب قاعدین، ابوموسی اشعری، اسامه الحب بن زید، حسان بن ثابت، سعد بن ابی وقاص، عبدالله بن عمر بن خطاب و محمد بن مسلمه بودند. این گروه با حضرت علی علیه السلام بیعت نکردند و هنگامی که