- دیباچه 1
- اشاره 6
- الف) اتحاد و یکپارچگی میان مسلمانان 7
- 1. ویژگی های دوره تنزیل 7
- ب) از میان رفتن تعصب های قومی و آداب و رسوم جاهلی 8
- ج) ساده زیستی مسلمانان 9
- د) بیان احکام و اجرای حدود الهی و تفسیر آیات 10
- ه ) سبقت در اسلام و تقوا، ملاک برتری افراد 11
- و) وجود دشمنانی مانند مشرکان، یهودیان و منافقان 12
- ز) محدود بودن منطقه حکومتی 13
- الف) زنده شدن برخی تعصب های جاهلی 15
- ب) گرایش به تجمل گرایی و مادی گرایی 16
- ج) اختلاف و چنددستگی میان مسلمانان 16
- د) اجرا نشدن حدود الهی و تفسیر به رأی آیات و سنت پیامبر 17
- ه ) بی توجهی به شایسته سالاری 18
- و) گسترش منطقه حکومتی 19
- اشاره 20
- 1. عدالت 20
- اشاره 20
- الف) توبیخ خزانه دار بیت المال 21
- ب) تقسیم مساوی بیت المال 22
- ج) پرهیز از امتیاز خواهی 24
- 2. پرهیز از حرص و بخل 25
- 4. پرهیز از ستمگری 29
- 5. پرهیز از رشوه خواری 30
- 6. عمل به سنت پیامبر 32
- 7. ساده زیستی و دوری از تجمل گرایی 33
- 8. پرهیز از غضب و خشونت 35
- اشاره 38
- 1. گردآوری خراج 40
- 2. جهاد با دشمنان خدا 42
- 5. وظایف دیگر کارگزاران 44
- اشاره 46
- 2. اجرای حق 48
- 3. اصلاح جامعه 49
- اشاره 49
- الف) لغو امتیاز طبقاتی 50
- ب) شایسته سالاری 51
- د) پاک سازی عناصر فاسد 51
- ج) بازگرداندن اموال چپاول شده 51
- 4. اجرای دستورهای خداوند و روش پیامبر 52
- اشاره 54
- 1. شیوه مدیریتی امام علی علیه السلام در برخورد با کارگزاران 54
- اشاره 61
- 2. شیوه امام علی علیه السلام در برخورد با مخالفان حکومت 61
- اشاره 62
- الف) معرفی مخالفان 62
- یک _ ناکثین 62
- علت اختلاف قاسطین با امیرالمؤمنین علی علیه السلام 64
- اشاره 64
- سه _ مارقین 64
- اشاره 64
- چهار _ قاعدین 65
- علت اختلاف مارقین با امیرالمؤمنین علی علیه السلام 65
- اشاره 67
- یک _ عفو و بخشش 67
- ب) شیوه برخورد امام علی علیه السلام با مخالفان 67
- دو _ برخورد قاطع 68
- سه _ پند و اندرز مخالفان 68
- چهار _ احتجاج و اتمام حجت 70
- پنج _ افشا و معرفی مخالفان 71
- شش _ سرزنش و نکوهش 73
- هفت _ شکوه و شکایت از مخالفان 74
- اشاره 75
- الف) انتخاب و انتصاب فرماندهان نظامی 75
- 3. شیوه مدیریت نظامی امیرالمؤمنین علی علیه السلام 75
- ب) سفارش ها و دستورهای نظامی برای سپاهیان 76
- اشاره 76
- اول _ آرایش سپاه 76
- اشاره 76
- یک _ تاکتیک های نظامی 76
- دوم _ چگونگی استقرار سپاه 78
- دو _ ایجاد روحیه مقاومت در سپاه 78
- سه _ یاری جستن از خداوند 81
- اشاره 84
- 4. سیاست های اقتصادی امام علی علیه السلام 84
- الف) سامان دهی مالیات و برقراری امنیت اقتصادی _ اجتماعی 84
- اشاره 86
- ب) رعایت حقوق محرومان در تعیین بودجه اقتصادی 86
- علل تنگناهای اقتصادی 86
- ج) عدالت در امور مالی و توزیع ثروت 88
- د) نظارت بر تجارت، صنعت و کشاورزی 89
- اشاره 92
- 5. شیوه مدیریت سیاسی امیرالمؤمنین علی علیه السلام 92
- الف) پرهیز از حیله و نیرنگ 93
- ب) مشورت 95
- ج) عدالت همه جانبه 97
- د) آزادی 100
- الف) سیاست های اجتماعی 102
- اشاره 102
- روش برخورد حضرت علی علیه السلام با مردم 106
- اشاره 107
- یک _ احیای سنت های اسلامی و تلاش برای از میان بردن اندیشه های جاهلانه 107
- ب) سیاست های فرهنگی 107
- دو _ تبیین فلسفه ای روشن از زندگی برای همگان 108
- سه _ ترسیم بینشی روشن از دنیا، سرای آخرت و مرگ برای مردم 109
- 1. جایگاه رسانه تصویری 111
- الف) پرداختن به جنبه های گوناگون زندگانی حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام 112
- ب) معرفی اشخاص معاصر حضرت علی علیه السلام 112
- ز) مناظره علمی امامان 113
- ه_) ساخت میان پرده و فیلم کوتاه براساس احادیث و رویدادهای مهم دوران های زندگانی امام علی علیه السلام. 113
- ح) درس هایی از نهج البلاغه 113
- ج) بهره مندی از سخنان امام علی علیه السلام در فیلم ها و سریال ها، به 113
- و) ساخت کارتون از صحنه های برخورد آن حضرت با کودکان. 113
- د) برگزاری مسابقه های عمومی به صورت پرسش و پاسخ با محوریت سخنان حضرت علی علیه السلام یا استفاده از سخنان تخصصی حضرت در علوم گوناگون در مسابقه های تخصصی. 113
- 4. پرسش های کارشناسی 114
- ط) جشنواره تلویزیونی 114
- 3. پرسش های مردمی 114
فرموده خود حضرت، ارزش تمام دنیا و حکومت آن، کمتر از یک کفش وصله دار بود. هدف حضرت این بود که حقی را احیا و باطلی را نابود کند و عدالتی را برقرار سازد.
این روش حضرت، به معنای سستی در رأی و ضعف در سیاست نیست، بلکه کمال قوت و قدرت اوست؛ زیرا ضعیف کسی است که هر از چند گاهی براساس مصالح شخصی یا ترس و طمع یا عوامل دیگر از معیارهای حق عدول کند، ولی حضرت هیچ گاه معیارهای حق را برهم نزد و سستی نورزید. او مانند برخی از سیاست مداران نبود که با اسم مشورت، سر مردم را گرم کند و کاری به رأی و نظر آنها نداشته باشد.
امام، دین را وسیله تحکیم موقعیت و حکومت خود قرار نداد تا با آن مردم را بازی دهد. او حکومت را وسیله ای برای اجرای دین می دانست، نه دین را وسیله ای برای حکم رانی بر مردم. بعضی از یاران امام، سیاست را به مکر و فریب در حکومت تعبیر می کردند، ولی امام، سیاست را درستی در امر حکومت می دانست. در ادامه به برخی از روش های سیاسی امیرالمؤمنین علی علیه السلاممی پردازیم.
الف) پرهیز از حیله و نیرنگ
حضرت علی در دوره حکمرانی و اداره امور مردم، هرگز نیرنگ بازی و فریب کاری نکرد. او نمی خواست از این راه برای خود موقعیتی فراهم کند. در سیاست او ملاحظه کاری وجود نداشت. هرگز فریب مداحان چاپلوس را نخورد و در لفافه ای عوام فریبانه با مردم سخن نگفت. صراحت لهجه و صداقت در گفتار و کردار از ویژگی های رفتار سیاسی او بود. همچنان که