گفتارامیرالمؤمنین علی علیه السلام صفحه 133

2- به معروف فرمان ده تا از اهل آن باشی ، و منکر را با دست و زبانت منع نما ،

ص 88

من فعله بجهدک 2415 .

3- ائتمروا بالمعروف ، و أمروا به ، و تناهوا عن المنکر و انهوا عنه 2557 .

4- إنّ الأمر بالمعروف و النّهی عن المنکر لا یقرّبان من أجل ، و لا ینقصان من رزق ، لکن یضاعفان الثّواب و یعظمان الأجر ، و أفضل منهما کلمه عدل عند إمام جائر 3648 .

5- إنّ من رأی عدوانا یعمل به ، و منکرا یدعی إلیه ، فأنکره بقلبه فقد سلم و برئ ، و من أنکره بلسانه فقد أجر ، و هو أفضل من صاحبه ، و من أنکره بسیفه لتکون حجّه اللّه العلیا ، و کلمه الظّالمین السّفلی ، فذلک الّذی أصاب سبیل و به قدر طاقت خود از کردن بدی جدائی کن و یا به قدر طاقت خود از کسی که آن را انجام می دهد جدائی نما .

3- نسبت به معروف فرمان برده و به آن امر کنید ، و از

منکر باز ایستاده و از آن نهی نمائید .

4- براستی که امر به معروف و نهی از منکر اجلی را نزدیک نکرده ، و روزی را کم نمی نمایند ، ولی ثواب را دو چندان کرده ، و پاداش را بزرگ می دارند ، و از آنها افزون تر سخن عدلی است نزد پیشوای ستمگر .

5- براستی کسی که ببیند ستمی بکار گرفته شده و مردم به سوی کار ناشایسته ای خوانده می شوند پس آن را بقلب و دل خویش انکار کند در حقیقت سالم مانده و رهائی یابد ، ( ممکن است از این جهت باشد که از چنین عملی خوشنود نیست ، پس از زمره آن قماش از افراد نمی باشد ، و یا آنکه بیش از آن از او ساخته نمی شود و گرنه سالم نخواهد ماند بلکه باید مرتبه دیگر را انتخاب کند ) و هر که آن را به زبانش انکار نماید ، پس واقعا مأجور بوده و از رفیق قبلی خود که فقط با دل انکار نموده برتر است ، و کسی که آن را با شمشیرش انکار نماید تا آنکه برهان الهی بلندتر ، و سخن ستمگران پست تر قرار گیرد ، پس چنین کسی به راه درست و روشن