گفتارامیرالمؤمنین علی علیه السلام صفحه 838

ص 579

18- لا تخاطر بشی ء رجاء أکثر منه 10202 .

19- لا ترجونّ فضل منّان ، و لا تأتمن الأحمق و الخوّان 10206 .

20- یا أبا ذرّ إنّک ( إن ) غضبت للّه فارج من غضبت له ، إنّ القوم خافوک علی دنیاهم و خفتهم علی دینک ، فاترک فی أیدیهم ما خافوک علیه ، و اهرب منهم بما خفتهم علیه ، فما أحوجهم إلی ما منعتهم ، و ما أغناک عمّا منعوک ، و لو أنّ السّموات و الأرض کانتا علی عبد رتقا ثمّ اتّقی اللّه لجعل له منهما 18- به مخاطره و هلاکت مینداز چیزی را به امید زیادتر از آن ( مثل این که پول زیاد خرج می کنند بامید رسیدن به منصبی ) .

19- هرگز بر احسان منت گذارنده امیدوار مباش ، و احمق و بسیار خیانت کننده را امین مدان .

20- ( این فرازها خطبه 130 نهج البلاغه است که حضرت برای ابی ذر فرموده هنگامی که

او را از مدینه به ربذه اخراج نمودند و سبب اخراج او این بود که معاویه برای عثمان نوشت که ابو ذر جنایات تو را افشاگری می کند او هم دستور داد این صحابی بزرگ را بر شتر بی جهاز تبعید نمایند لذا او را به چنان شتری سوار کردند که پوست و گوشت رانهای او سائیده شده بود ، داستان او مفصل است که باید در جای خود آن را مطالعه کرد علی أی حال حضرت او را خطاب می کند و می فرماید : ) ای ابا ذر تو برای خدا به خشم آمدی ، پس امیدوار باش به آنکه برای او خشمگین شدی ، براستی که این قوم ( عثمان و پیروانش ) بر دنیایشان از تو ترسیدند ، و تو بر دین خود از آنها ترسیدی ، پس واگذار در دست آنها آنچه را که بر آن از تو ترسیدند ( دنیا ) ، و از ایشان بگریز با آنچه از آنها ترس داشتی ( دین ) ، پس چه محتاجند آنان بسوی آنچه تو ایشان را منع کرده ای ، و چه تو بی نیازی از آنچه منع کرده ای از ایشان ، و زود است که بدانی فردا ( ی قیامت ) چه کسی سود برنده بوده ، و چه کسی رشک بسیار برد ، و اگر آسمانها و زمینها بر بنده ای بهم آمده ، آن گاه آن بنده

ص 580

مخرجا ، فلا یؤنسنّک إلّا الحقّ ، و لا یوحشنّک إلّا الباطل ، فلو قبلت دنیاهم لأحبّوک ، و لو قرضت منها لأمنوک 11002 .

الرّحم و الرحمه