پدیده قرآنی صفحه 109

امّا توجّه به این نکته ضروری است که نتایج مبتنی بر این فصل بر نتیجه‌های فصول آینده‌گذارده شده است، فصولی که تحت عنوان «پدیده نبوّت» و «پدیده قرآنی» نامگذاری شده و نوعی برهان مبتنی بر آزمون (1) را تقدیم داشته و «مقوله دین» را در جریان ثبت حوادث آفرینش، در شمار قوانین طبیعی ضبط می‌نماید (2).

پس یک کنکاش مقایسه‌ای و تطبیق میان این دو تفکّر فلسفی(که یکی از آنها در جوهر ذات خود مادّی است و تشخّص مادّی دارد، و همه اشیاء و موجودات جهان و پدیده‌ها را با معیار مادّه مشخّص می‌سازد و دوّمی که بنیادی غیبی و «متافیزیکی» دارد و مادّه را در جوهر و ذات خود محکوم و محدود می‌داند)، در زمینه‌ای می‌تواند قاطع و قانع کننده باشد که بتوانیم مواد و عناصر متجانس و شایسته مقایسه این دو سیستم فلسفی را که در برداشت ویژه آنها از سازمان هستی نهفته است مورد عنایت و بررسی قرار دهیم.

و بنابراین دیدگاه و وجهه نظر، ضروری است پژوهش تطبیقی خویش را پیرامون این دو نظام فکری و فلسفی بیآغازیم.