- اشاره 1
- «مقدمه دکتر محمد عبدالله دراز» 12
- درباره مقدّمه استاد محمود محمّد شاکر» 20
- فصلی در اعجاز قرآن (از استاد محمود محمّد شاکر) 21
- میدان جنگ نظامی- میدان نبرد فرهنگی 25
- نبرد فرهنگی و عقل جدید: 27
- تحدّی به لفظ، اسلوب و نحوه بیان 33
- ویژگیهای اعجاز قرآن 41
- بلندترین قلّههای باشکوه شعر جاهلی 49
- اهل جاهلیّت: 55
- تفسیر به رأی 60
- اصلاح پایان امّت اسلامی، به اصلاح آغاز آن! 71
- اشاره 76
- مقدمه مؤلف 76
- اشاره 78
- الف- عوامل تاریخی: 78
- پوزیتویسم و مسئله تفسیر قرآن: 83
- ب- عوامل مربوط به «شیوه»: 88
- اشاره 88
- استنباط معیاری اصیل از قرآن، از دیدگاه «پدیده شناسی»: 98
- پدیده قرآنی 104
- اشاره 104
- مذهب مادّی 110
- مذهب غیبی 117
- نهضت پیامبری 121
- اشاره 121
- مبدأ نبوّت 125
- نبوت راستین و ادعای نبوت 128
- «ارمیاء» و پدیده ذاتی 137
- نقد مصادر شناخت یک مذهب 144
- اصول اسلام «منابع» 144
- ارتباط ذات «محمّدی» با پدیده قرآنی 154
- دوران جوانی (ازدواج و عزلت) 166
- اندیشه عرفانی گروه «حُنفاء» و عزلت پیامبر اسلام 9 169
- عصر قرآنی 1- دوره مکّه 176
- عصر بعثت 176
- مرگ ابوطالب و خدیجه 185
- به زودی بانگ جهاد بلند میشود 191
- چگونگی وحی 201
- باورهای شخصی حضرت محمّد (ص) 206
- جایگاه شخصیّت محمّد (ص) در پدیده وحی 220
- اندیشه محمّد (ص) 227
- پیام 234
- اشاره 237
- خصائص ظاهری وحی 237
- الف: نزول تدریجی وحی 238
- ب: وحدت کمّی قرآن 242
- نمونهای از وحدت تشریعی قرآن 244
- «نمونهای از وحدت تاریخی قرآن» 245
- شکل ادبی قرآن 247
- محتوای پیام 252
- «ارتباط میان قرآن و کتاب مقدّس» 254
- تاریخ وحدانّیت 263
- داستان یوسف در قرآن و کتاب مقدّس 265
- «نتایج مقایسه میان دو روایت» 313
- بررسی انتقادی مسأله همگونیهای قرآن با کتاب مقدّس 316
- تحلیل و بررسی تئوری نخست 316
- تئوری دوّم 320
- جدول آماری آیات قرآنی 332
- «مسائلی که عقل در آن راه ندارد»: «فواتح سُوَر» 332
- قرآن و شخصیّت پیامبر (ص) 335
- «هماهنگیهای موجود میان قرآن و حقایق علمی» 340
- مجازات قرآنی 352
- «ارزش اجتماعی مفاهیم و اندیشههای قرآنی» 355
- راهنمای اعلام:- کسان- کتابها- مکانها 359
درباره مقدّمه استاد محمود محمّد شاکر»
یکی از الطاف خداوند آن بود که استاد بزرگ «محمود محمّد شاکر» عهدهدار نوشتن مقدّمهای بر کتاب «الظاهره» شد. این مقدّمه ارزشمند را باید حقیقتاً یکی از جالبترین نوشتههایی دانست که درباره پیوند بیان اعراب در روزگار جاهلیّت با قضیّه «اعجاز قرآن»، به نگارش درآمده است.
از خداوند تعالی مخلصانه میخواهیم آن استاد بزرگ را به اندازه تلاشی که در این راه بذل کرده و وقتی را که در این مهم صرف نموده، با وجود مشاغل و شواغل بزرگ و فراوانش، از پاداش خود بهرهمند کند.
همچنین در اینجا وظیفه خود میدانم که مراتب سپاس و تشکّر خود را از استاد دکتر «محمود قاسم» رئیس بخش پژوهشهای فلسفی دانشکده دارالعلوم دانشگاه قاهره، بهخاطر راهنماییهای بسیار سودمند ایشان، تقدیم نمایم. و نیز از استاد محدّث «محمّد فؤاد عبدالباقی» که در تحقیق احادیث این کتاب، که از عهده من خارج بود، کوشش بهعمل آورند سپاسگزارم ...
وَ الْحَمدُ لِلّهِ لَّذِی هَدانا لِهذا وَ ما کُنّا لِنَهْتَدِیَ لَوْ لِا انْ هَدانَا اللهِ وَ صَلَّی اللهُ عَلی سَیَّدَنا مُحَمَّدٍ وَ عَلی آلِهِ وَ صَحَبه وَ سَلَّمَ.
عبدالصبور شاهین