- اشاره 1
- «مقدمه دکتر محمد عبدالله دراز» 12
- درباره مقدّمه استاد محمود محمّد شاکر» 20
- فصلی در اعجاز قرآن (از استاد محمود محمّد شاکر) 21
- میدان جنگ نظامی- میدان نبرد فرهنگی 25
- نبرد فرهنگی و عقل جدید: 27
- تحدّی به لفظ، اسلوب و نحوه بیان 33
- ویژگیهای اعجاز قرآن 41
- بلندترین قلّههای باشکوه شعر جاهلی 49
- اهل جاهلیّت: 55
- تفسیر به رأی 60
- اصلاح پایان امّت اسلامی، به اصلاح آغاز آن! 71
- اشاره 76
- مقدمه مؤلف 76
- الف- عوامل تاریخی: 78
- اشاره 78
- پوزیتویسم و مسئله تفسیر قرآن: 83
- اشاره 88
- ب- عوامل مربوط به «شیوه»: 88
- استنباط معیاری اصیل از قرآن، از دیدگاه «پدیده شناسی»: 98
- اشاره 104
- پدیده قرآنی 104
- مذهب مادّی 110
- مذهب غیبی 117
- اشاره 121
- نهضت پیامبری 121
- مبدأ نبوّت 125
- نبوت راستین و ادعای نبوت 128
- «ارمیاء» و پدیده ذاتی 137
- اصول اسلام «منابع» 144
- نقد مصادر شناخت یک مذهب 144
- ارتباط ذات «محمّدی» با پدیده قرآنی 154
- دوران جوانی (ازدواج و عزلت) 166
- اندیشه عرفانی گروه «حُنفاء» و عزلت پیامبر اسلام 9 169
- عصر بعثت 176
- عصر قرآنی 1- دوره مکّه 176
- مرگ ابوطالب و خدیجه 185
- به زودی بانگ جهاد بلند میشود 191
- چگونگی وحی 201
- باورهای شخصی حضرت محمّد (ص) 206
- جایگاه شخصیّت محمّد (ص) در پدیده وحی 220
- اندیشه محمّد (ص) 227
- پیام 234
- اشاره 237
- خصائص ظاهری وحی 237
- الف: نزول تدریجی وحی 238
- ب: وحدت کمّی قرآن 242
- نمونهای از وحدت تشریعی قرآن 244
- «نمونهای از وحدت تاریخی قرآن» 245
- شکل ادبی قرآن 247
- محتوای پیام 252
- «ارتباط میان قرآن و کتاب مقدّس» 254
- تاریخ وحدانّیت 263
- داستان یوسف در قرآن و کتاب مقدّس 265
- «نتایج مقایسه میان دو روایت» 313
- تحلیل و بررسی تئوری نخست 316
- بررسی انتقادی مسأله همگونیهای قرآن با کتاب مقدّس 316
- تئوری دوّم 320
- جدول آماری آیات قرآنی 332
- «مسائلی که عقل در آن راه ندارد»: «فواتح سُوَر» 332
- قرآن و شخصیّت پیامبر (ص) 335
- «هماهنگیهای موجود میان قرآن و حقایق علمی» 340
- مجازات قرآنی 352
- «ارزش اجتماعی مفاهیم و اندیشههای قرآنی» 355
- راهنمای اعلام:- کسان- کتابها- مکانها 359
مراتب از نبرد نظامی خطیرتر و حسّاستر و از نظر تأثیر و ایجاد هرج و مرج در «حیات اسلامی» عمیقتر و طولانیتر و از جهت تحت تأثیر قرار دادن و بهوجود آوردن آنارشیسم و هرج و مرج در «تفکّر اسلامی» شدیدتر و سهمناکتر بود.
در موقعیّت «نبرد فرهنگی» دشمن ما نسبت به مسایل و جریاناتی آگاهی داشت که ما نسبت به آنها آگاه نبودیم. او به خوبی میدانست که این همان برد سرنوشتسازی است که خود او آتش معرکه آن را برافروخته تا میان ما و خودش فاصله باشد. وی به درستی از جریانات پنهانی و پشت پرده جوامع اسلامی آگاه بود و ما نبودیم و از اسرار و رموز و وسائل ما مسائلی را درک میکرد که ما نمیکردیم؟ و از زمینهها و موقفها و امکانات مسلمانان جریاناتی را میدانست که ما نمیدانستیم.
همچنین دشمن از نظر ساخت اسلحه و بهکارگیری آن و نیز ایجاد توان و شایستگی و آمادگی نسبت به وسایلی که منجر به نابودی ما گردد، آمادگیها و استعدادها و زمینههایی در قلب جوامع اسلامی بهوجود آورد که ما نتوانستیم چنین کنیم، بلکه برعکس به وی آمادگی بخشیدیم و او را یاری و تأیید کردیم تا همه حکومتهای اسلامی از راه هزیمت و عقبنشینی از میدان جنگ، به سقوط کشانده شدند که ...؟ و در نتیجه کلّیه کلیدهای امور و شئون مسلمانان درهمه زمینهها و مواقف زندگی در دست قدرتمند دشمنِ(غربی مسیحی) قرار گرفت، و یکباره چشم گشودیم و مشاهده کردیم که دشمن مزبور بر «سیاست و اقتصاد و مطبوعات جهان اسلام سیطره یافته است!!! (1)»
1- هر چند که اموز رهبران مسیحیّت، به ویژه پدران روحانی کاتولیک و بالاخص نمایندگان واتیکان دم از همزیستی مسالمت آمیز و ضرورت به اصطلاح «دیالوگ» و تشکیل سمینار «وحدت ادیان»، با مسلمانان میزنند، ولی مشاهده کردیم در کنفرانسهای اخیر(در اسپانیا و واتیکان)، چونان کشیشان قرون وسطایی، در نهایت اسلام و مسلمین را دشمن! معرّفی نموده و خواستار مساعدتهای فوری و ضروری برای نجات افریقا هستند!!