دو شرح و سیزده جواب از قصیدهی بلند ابو المفاخر رازی صفحه 18

منطقه‌ي توامان مرسله‌ي فرقدان

گاه طلوع و غروب چون صنم و چون ثمن

راهب شب طيلسان تاخته از كهكشان

برزده از پرنيان جيب حرير پرن

چون رزه جوزمر [67] حلقه‌ي اثنين چرخ

بسته گره در گره، كشته شكن بر [68] شكن

عبهر نيلوفري برده زر از رز [69] چگان

سنبل شب سير كرد برده‌ي سيم سمن

رامح ثاقب زده از دم آتش فشان

حربه‌ي رمح شهاب بر جگر اهرمن

بيرق رماح [70] برق، تيغ ملاعين [71] جهان

نوك سنان سماك تير شياطين [72] فكن

در شب داجي جنان از پي معراج جان

تن به حضر مضطرب دل به سقر [73] مرتهن

چون در دولت گشود هاتف غيبي ز غيب

از سوي بغداد جان راه نجف را به من [74].

سفره‌ي معمور دل كرده پر از نان صبر

نان خورشش [75] ساخته لقمه‌ي سلوي و من

جان به اميد نجات طالب آب حيات

خضر خرد يافته راهبر خويشتن

در پي آن ساربان هودج همت روان

دست كشي زير ران باركش و خاركن

بري هامون نورد بختي هايل هيون

قايم جودي وجود عادي عالي بدن

ادهم تمساح پوش [76] افعي ضيغم خروش

كوز پي گاو زور ببر بر پيل تن

بوروش برق سير [77] برق دم رعد بانك [78].

صرصر آتش روش آبي خاكي زخن

نرم دل سخت رگ تند تن تيزتك

دستكش پاي كوب ناله كن و نعره زن

پيش دو [79] پيشرو برده به سختي كرو [80].

گرده‌اش از گرگ و عزم [81] گردنش از كرگدن

هندوي حد عرب اعجمي بوالعجب

مصري شامي زبان تركي رومي لسن

حامله‌ي تيز كام تشنه‌ي سيراب كام

هر نفس آورده كف بحر صفت بر دهن

آتش سوزان بتاب باد فروزان به سير

خاك ثقيل از سكون آب خفيف از شكن

همچو زمين در درنگ همچو زمان در شتاب [82].

كرده پر از ماه بدر روي بساط زمن [83].

يافته [84] از شب پلاس يافته از مه دراي

محور چرخش زمام كاهكشانش رسن

ماه منازل نشين مهر مراحل گزين

چرخ جلاجل صليب نجم هزار انجمن

گردن و كوهان [85] او هيأت نعش بنات

گيسو [86] و دنبال او شكل شعاع پرن

زير دو كوه گران چار ستونش روان

آمده وقت قران بامه و خور مقترن

گردن او خم چو چنگ [87] گيسوي او تار آن

كفه كف‌هاي او همچو دف ني ز نن [88].