دو شرح و سیزده جواب از قصیدهی بلند ابو المفاخر رازی صفحه 26

عابد عسكر هدي مهدي باقر ندي [244].

جعفر صادق نوي موسي راسخ بسن [245].

بوده ز فطرت [246] تقي گوهر پاكش نقي

كشته بدين چون علي مالع لات و وثن

قبله‌ي ملك و ملل قدوه‌ي دين و دول

مبطل لات و هبل عالم سر و علن

هود همايون [247] ركاب نوح سكندر جناب

خضر مسيحا مآب موسي هارون فطن

لوط سليمان جلال يونس يوسف جمال [248].

يوشع داود فال [249] صالح يحيي اجن

آدم صفوت جليل احمد خلقت جميل

خالد خلت خليل هابل قابل سخن

شمس ضحي در ضيا نجم سما در علا

ابر عطا در حيا [250] بدر دجا در اطن [251].

روح معلاي او عامل علم و عمل

نفس مزكاي او فاعل فرض و سنن

اي ز جلال تو قدر يافته شرع نبي

وي ز كمال تو نقص يافته دين شمن

ملك كيانرا كنف تاج شهانرا شرف

جسم تو جانرا شرف بوده جهانت بدن

نعل سم مركبت تاج سر فرقدان

كرده ره مركبت سرمه‌ي چشم پرن

سهم ترا در مصاف صدر مخالف هدف

سيف ترا در مصاف قلب منافق مسن

گور حسودت جحيم شرب عدويت حميم

خوردن ضدت ز قوم پوشش خصمت كفن

از كرم [252] تو امان كرده سؤال نعيم

گشته ز جودت عقيم ام و لم و لاولن

يم ز يمين تو برد گوهر عمان به كيل

كان ز يسار تو داد لعل بدخشان به من

دولت [253] و اقبالم از، حب علي و نبي است [254].

حشمت [255] آمالم از مهر حسين و حسن

مائده‌ي مولوي يافته سودائيا

تره مجو چون خسان از پي سلوي و من

تاز مقارن بعيد هست ز بهرام مهر

تا ز مقابل بود باز بران مقترن

داعي آل عبا باد بعيد از عنا

حاسد قدر رضا باد قرين محن

باد مواليش را ملجا و منجا [256] جنان

باد اعاديش را مسكن و مأوي سجن

فاتحه‌اي التماس مي‌كنم از مؤمنان

از دهن خاص و عام خاصه در اين انجمن

آنكه به اخلاصم [257] اين فاتحه خواند به صدق

فتح به رويش كناد باب جنان ذوالمنن