دو شرح و سیزده جواب از قصیدهی بلند ابو المفاخر رازی صفحه 27

جواب قصيده‌ي بال مرصع ابن حسام

جواب بال مرصع از گفته ابن حسام در منقبت اسدالله الغالب.

بسم الله الرحمن الرحيم

اطلس رومي بريد ترك چون گل [258] پيرهن

حله‌ي زربفت بافت گلرخ خان ختن

تازه‌ي زر فام ازو ترك خطا جامه بافت

رشته‌ي زرتاب ازو ماه ختن پرده تن

لعبت آتش فروز ز آتش خور بر فروخت

بال مرصع بسوخت مرغ ملمع بدن

شب ز شبستان گريخت عقد ثريا گسيخت

اشك زليخا بريخت يوسف گل پيرهن

جوهري خور گشود قفل ز صندوق زر

جزع يماني نمود همچو عقيق از يمن

مهره‌ي زرين ربود مغربي تيره روز

قلعه‌ي سنگين گرفت خاوري تيغ زن

چون گل سرخ از تتق روي نمود از افق

نرگس و نسرين بريخت همچو ثمار از فتن

بال ملمع گشاد طوطي طاووس پر

باز ستاند آشيان باز سپيد از زغن

شعري شعري دريد بر بدن چرخ روز

چرخي والا نمود مهر شمايل فكن

كوه به سر بر نهاد افسر كاووس كي

زال به دستان گرفت پنجه‌ي زرين مجن

شيد چو شيده نمود مغفر افراسياب

نيزه‌ي زرين شكست زير سپر گستهن

تيغ كشان آفتاب طشت مرصع به دست

خون سياووش كي گشته در آن موج زن

مهر چون زرين سپر تيغ كشيد از كمر

همچو سر زال زر شسته به خوناب تن

صبح، گله گوشه‌اي خسروكي بركشيد

شام ببرد از جهان چتر سياه پشن

مهر چو يوسف به كنج جلوه كنان با ترنج

مه چو زليخا رسن بر سر چاه ذقن

صبح شده انوري [259] بسته به صنعتگري

بر درم خاوري منقبت بو الحسن

شير ولايت پناه شاه ملايك سپاه

نصرت دين اله [260] فخر زمين و زمن

مايه‌ي دين و دول پايه‌ي علم و عمل

ماحي كفر و ضلل حامي فرض و سنن

ناصب رايات حق شارح آيات غيب

دافع شرك و شرر قامع ظلم و فتن

قايمه‌ي تيغ او قايم دين رسول

سايه‌ي شمشير او برق سهيل يمن

بازوي گرد افكنش كرده به شمشير، دور

از حرم محترم هم وثني هم وثن

خاك سم مركب قنبر او را ز قدر

بر نفخات دم عنبر سارا منن

ديده‌ي بيناي او ناظر اسرار غيب

سينه‌ي داناي او كاشف سر و علن