- درآمد 1
- مجموعهي حاضر 3
- شرح سجستاني بر قصيدهي ابو المفاخر رازي 6
- شرح قصيدهي ابو المفاخر 10
- قصيده «بال مرصع» من كلام ابو المفاخر رازي في منقبة امام ثامن علیه السلام 13
- قصيده مولانا غياث در جواب ابو المفاخر رازي في منقبة سيدنا اميرالمؤمنين علیه السلام 17
- جواب قصيدهي بال مرصع خواجوي كرماني 20
- مطلع 22
- جواب قصيدهي بال مرصع بابا سودائي 24
- جواب قصيدهي بال مرصع ابن حسام 27
- جواب بال مرصع مولانا انوري 29
- جواب بال مرصع مولانا هلالي 32
- جواب قصيده بال مرصع ملا شوقي نراقي 34
- مطلع 37
- جواب قصيدهي بال مرصع آقا معصوم قزويني متخلص به «خاوري» 39
- مطلع 44
- جواب قصيده بال مرصع آخوند رسول كاشي 44
- من كلام المفاخر رازي 47
- جواب قصيده بال مرصع من كلام مولانا نظام الحق و الدين احمد المعروف بين الائمه بالأطعمه 51
- جواب بال مرصع در مدح امام هشتم علي بن موسي الرضا علیهما السلام و منقبت اميرالمؤمنين ناصر بخارايي 53
- پاورقي 54
جواب قصيده بال مرصع ملا شوقي نراقي
اشاره
قصيدهي جواب بال مرصع من كلام ملا شوقي في منقبة اميرالمؤمنين (عليهالسلام).
بسم الله الرحمن الرحيم
مشعل گيتي فروز صبح چو شد شعله زن
داد جهان را فروغ شمع مقرنس لگن
رايت سلطان مهر گشت ز مشرق بلند
خيمه بگردون كشيد شاه فلك انجمن
تاج مرصع نهاد خسرو خاور بسر
حلهي زربفت كرد زيب طراز بدن
خيمهي زنگاري نه فلك لاجورد
گشت سرا پردهي رومي زنگي شكن
تر زر افشان قبا بست كمربند زر
اطلس خارا بريد زنگي چكين چكن
جامهي خاقان صبح گشت چو ديباي [330] چين
كند سپهدار [331] شام مخمل مشكين ز تن
يوسف مهر از چه شرق چو سر بر كشيد
بافت زليخاي عزب زلف سيه [332] چون رسن
گشت چو پرچم نما بيرق [333] داراي روم
پادشه مغربي رعشه فتادش بتن
خيمه ز ملك حبش كند شه زنگبار
ترك خطا بار گه زد به ديار ختن
باز سفيد [334] از شعف گشت چون طاووس باغ
زاغ سيه بال و پر رفت ز طرف چمن
شيد چو شيده [335] كشيد بر رخ ايام تيغ
شحنهي انجم حشم كرد فرار از وطن
جوشن دستان دهر كرد به بر زال چرخ
مغفر افراسياب زد به سر خود پشن
شرقي رستم شكوه تاخت به ميدان چون زال
رفت چو افراسياب غربي شوكت پشن
كرد چو كاوس شمس راست درفش شعاع
پور پشنگ قمر گشت زجا ريشه كن
نيزهي هندوي شب نوك سنانش شكست
مهر چو در پيش داشت قبهي زرين مجن
گشت به صد اشتياق فارس خنك سپهر
خسرو گردون نورد كرم فرس تاختن
تا چو رسد بر در شاه نشين نجف
روضهي شير خدا فخر زمين و زمن
بهر شرف خويش [336] را افكند از آسمان
بر قدم خادم بارگهي [337] بو الحسن
مهر سپهر شرف خسرو ملك نجف
گوهر كعبه صدف كون و مكان انن [338].
يكه سوار عرب اعلم عالي نصب
جلوه ده روز و شب ساقي كوثر عطن
ابنعم مصطفي لنگر ارض و سما
والي ملك خدا حاكم فرض و سنن
شاه ملايك سپاه مظهر ذات اله
دين نبي را پناه از مدد ذوالمنن
از صدف كعبه شد همچو گهر چون پديد [339].
زهره درآمد به چرخ از شعف اندر زفن