امیرالمؤمنین علیه السلام در کلام چهارده معصوم علیهم السلام صفحه 135

4: ابی الجارود می گوید شنیدم که امام باقر علیه السلام در مورد آیۀ «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی» فرمود: کمال دین به ولایت حضرت علی ابن ابی طالب علیه السلام است.(1)

فصل دوم: موارد احتجاج امام باقر علیه السلام در رابطه با امیرالمومنین علیه السلام

مناظره اول :

نقل است که نافع بن ازرق خدمت حضرت باقر علیه السلام رسیده و نزد او نشست و از مسائلی در حلال و حرام پرسش نمود. پس آن حضرت در ضمن سخنان خود به نافع فرمود: به این مارقه (خوارج) بگو چگونه جدا شدن از أمیر المؤمنین علیه السلام را جایز دانستید با اینکه در پرتو پیروی از او و تقرّب به خدا در یاری او (پیش از جریان حکمین) خون های خویش در رکابش ریختید؟ پس در پاسخ تو خواهند گفت: او درباره دین خدا داور قرار داد، پس بدیشان بگو: خود خداوند نیز در شریعت پیغمبرش داوری به دو مرد از بندگانش سپرده در آنجا که (در باره اختلاف میان زن و شوهر) فرموده: «پس داوری از کسان مرد و داوری از کسان زن برانگیزید، اگر آن دو (زن و شوهر) سازش و آشتی خواهند خداوند میانشان سازگاری پدید آرد- »،(2)

و همچنین رسول خدا صلی الله علیه و آله در جریان جنگ بنی قریظه و تعیین سرنوشت آنان داوری به سعد بن معاذ داد، و داوری او را خداوند امضاء فرمود. مگر نمی دانید که همانا أمیر المؤمنین علیه السلام به آن دو نفر دستور داد که از روی حکم قرآن داوری کنند، و از آن تجاوز نکنند، و شرط فرمود که آنچه مردان بر خلاف قرآن حکم کنند آن را ردّ کنید، و آنگاه که به او گفتند: تو کسی را بر خود داور ساختی که به زیان تو حکم کرد؟ فرمود: من بنده ای را