امیرالمؤمنین علیه السلام در کلام چهارده معصوم علیهم السلام صفحه 158

محور سوم: بیان مضلومیت ها و مصائبی که بر حضرت و خاندان او اتفاق افتاد

اشاره

از حمّاد بن عثمان نقل است که امام صادق علیه السلام فرمود: وقتی با أبو بکر بیعت شد و خلافت او بر همه مهاجر و انصار محقّق و ثابت شد، فردی را از جانب خود به سرزمین فدک فرستاده و دستور داد تا نماینده حضرت زهرا علیها السلام را از آنجا اخراج کند. در پی این اقدام حضرت فاطمه علیها السلام نزد أبو بکر آمده و فرمود: چرا مرا از ارث پدری محروم نموده و نماینده ام را از آنجا بیرون کردی، حال این که پدرم آنجا را به دستور خدا برای من قرار داده بود؟

أبو بکر گفت: بر این مطلب شاهد بیاور، آن حضرت نیز امّ ایمن را آورد.

ام ایمن گفت: پیش از اینکه شهادت و گواهی بدهم باید از تو- ای أبو بکر- بپرسم: تو را به خدا قسم آیا این فرمایش پیامبر صلی الله علیه و آله را قبول داری که فرمود: «امّ ایمن یکی از زنان بهشتی است»؟

گفت: آری قبول دارم.

گفت: بنا بر این من نیز شهادت می دهم که خداوند عزّ و جلّ بر پیامبر وحی فرستاد که: «حقّ نزدیکانت را بده»(1)

پس آن رسول گرامی نیز فدک را به دستور خداوند برای حضرت فاطمه علیها السلام قرار داد.

سپس علیّ علیه السلام نیز وارد شده و به نفع حضرت فاطمه علیها السلام شهادت داد، با دیدن آن أبو بکر نیز مجاب شده و نامه ای نوشته و به حضرت زهرا علیها السلام داد، در این حال عمر وارد شده و گفت: این نامه چیست؟

گفت: فاطمه ادّعای فدک را نموده و امّ ایمن و حضرت علیّ علیه السلام برای او شهادت دادند! عمر بن خطّاب نامه را از دست حضرت فاطمه علیها السلام گرفته و بر آن آب دهان انداخت و