امیرالمؤمنین علیه السلام در کلام چهارده معصوم علیهم السلام صفحه 167

ای گروه مردم! این خاندان منند که آنها را سبک می گیرید و هنوز من زنده ام و میان شما هستم آگاه باشید به خدا سوگند! اگر از شما پنهان شوم خدا از شما پنهان نیست.

به راستی روح و راحت و خوشی و بشارت از آن کسی است که به حضرت علی علیه السلام اقتداء کند و او را دوست دارد و تسلیم او و اوصیای از فرزندان او شود و بر من است که آنها را وارد شفاعت خود کنم زیرا پیروان منند و هر که مرا پیروی کند از من است. روشی است که از ابراهیم برای من مانده، زیرا من از ابراهیم هستم و ابراهیم از من است. فضل من فضل او است و فضل او فضل من است. و من از او افضلم به تصدیق قول خدا (آل عمران) «ذریّه ای که برخی از برخی باشند و خدا شنوا و داناست».

پای رسول خدا صلی الله علیه و آله در مشربه ام ابراهیم زخم برداشت که به استخوان نرسید که مردم به عیادت او رفتند و ...(1)