امیرالمؤمنین علیه السلام در کلام چهارده معصوم علیهم السلام صفحه 191

برای او برگزیدم و برادر و وصی و وزیر و ادا کننده از طرف او بعد از او به خلقم و خلیفه خود بر بندگانم قرار دادم تا کتابم را برای آنها تبیین کند و در میان آنها به حکم من سیر کند و او را پرچم هدایتگر از گمراهی قرار دادم و باب خود که از او به آستان من در آیند و خانه خود که هر که وارد شود از دوزخم در امان باشد و دژ من که هر که بدان پناه آورد از بد دنیا و آخرت محفوظش نماید و وجه من است که هر که بدو رو کند از او رو نگردانم و حجت منست در آسمان ها و زمین ها بر هر که در آنها است از خلقم نپذیرم کردار هیچ عاملی از آنان را جز با اقرار به ولایت او به همراه نبوت احمد رسولم ، او است دست گشاده ام بر بندگانم و او است آن نعمت که به هر کس از بندگانم که دوستش داشتم دادم. پس هر که از بندگانم را که دوست بدارم و در ولایتم درآورم اورا با ولایت و معرفتش (امیرالمومنین علیه السلام) آشنا کنم را به او را ولی و شناسای او نمودم و هر که از بندگانم را دشمن دارم برای آنست که از معرفت و ولایتش روی گردان است. پس به عزت خود سوگند یاد کردم و به جلالم قسم خوردم که هیچ کدام از بندگانم علی را دوست ندارند جز آنکه آنها را از دوزخ برکنار دارم و به بهشت وارد کنم و دشمن ندارد او را کسی و از ولایتش کناره نگیرد جز آنکه او را دشمن دارم و در آتش درآرم که چه بد سرانجامی است.»(1)

1: همان که فرموده اند ، نه بیشتر و نه کمتر!

«صِرَاطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلَا الضَّالِّینَ ؛ راه کسانی [چون پیامبران، صدّیقان، شهیدان و صالحان که به خاطر لیاقتشان] به آنان نعمتِ [ایمان، عمل شایسته و اخلاق حسنه] عطاکردی ، هم آنان که نه مورد خشم تواند و نه گمراه اند.»(2)

از امام حسن عسکری علیه السلام روایت شده است که فرمودند: