امیرالمؤمنین علیه السلام در کلام چهارده معصوم علیهم السلام صفحه 22

(کوه) صفا و مروه مظلومانه شهید گردد، ولی محبّت و ولایت تو را نداشته باشد، ای علی! بوی بهشت را استشمام نخواهد کرد و داخل بهشت نخواهد شد.»(1)

و راستی با این نمونه ها و صدها امثال آن درباره محبّت حضرت علی علیه السلام باز کسی می تواند دشمن حضرت علی علیه السلام باشد، جز کسانی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله آنها را این گونه معرّفی نمود: «فانّه لایبغضک من العرب الّادعی ولامن الانصار الّا یهودی و لا من سایر النّاس الّا شقی؛ (ای علی!) به راستی تو را دشمن نمی دارد از عرب مگر کسی که زنازاده باشد و نه از انصار مگر کسی که یهودی باشد، و نه از سایر مردم مگر کسی که شقی باشد.»(2)

دوستان حضرت علی علیه السلام

ابوهریره از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل کرده است که فرمود: هنگامی که (در شب معراج) مرا به آسمان ها بردند دیدم که بر پایه عرش نوشته شده بود : هیچ معبودی جز خدای یکتا نیست ، محمد صلی الله علیه و آله رسول خداست. او را به وسیله حضرت علی علیه السلام تایید کردم و به وسیله علی علیه السلام یاری دادم.(3)

نور واحد

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: هزار سال پیش از آن که خداوند آدم را بیافریند من و حضرت علی علیه السلام نوری نزد خدای عزوجل بودیم و آن نور، خدا را تسبیح و تقدیس می کرد. هنگامی که خدا آدم را آفرید آن نور را در صلب وی قرار داد. ما همواره در یک جا بودیم تا آن که در صُلب عبدالمطلب جدا شدیم. در من «پیامبری» و در حضرت علی علیه السلام «خلافت» قرار گرفت.(4)

1- - مقتل الحسین، ج 1، ص 69،
2- - مناقب، خوارزمی، ص 323، روایت 330.
3- - مناقب خوارزمی، ص 328.
4- - مناقب علی ابن ابی طالب ، ص 88.