امیرالمؤمنین علیه السلام در کلام چهارده معصوم علیهم السلام صفحه 234

1- .نبأ / 1و2.

2- . مفردات ألفاظ القرآن، ص 788.

در این هنگام خداوند این آیه را نازل کرد: « عَن النَّبَأ الْعَظِیمُ* الَّذِی هُمْ فِیهِ مُخْتَلِفُونَ» آن هنگام که اهل مکّه از ولایت و خلافت علی علیه السلام می پرسیدند ، و برخی از آنان تصدیق می کنند و برخی ولایت او را تکذیب می کنند. «کَلَّا سَیَعْلَمُونَ*ثُمَّ کَلّا سَیَعْلَمُونَ»(1) این آیه شریفه انکار و اعتراض بر گفتار آنانی است که ولایت حضرت علی علیه السلام را نمی پذیرند، که در آینده نزدیک می فهمند خلافت او بر حقّ بود و هنگامی که در قبرهایشان از ولایت پرسیده می شود، هیچ مرده ای از آنان در شرق و غرب و بیابان و دریا نمی ماند مگر این که نکیر و منکر از آنان می پرسند و به میت می گویند: پروردگار تو کیست و دین تو چیست و پیامبر تو کیست و امام تو کیست. (2)

منابع شأن نزول آیه «نبأ عظیم»

در منابع فریقین نقل شده است که آیه «نبأ عظیم» در مورد حضرت علی علیه السلام نازل شده است، مانند نمونه: علّامه سیّد هاشم بحرانی در کتاب «غایهُ المَرام» یک حدیث از طریق عامه و هفت حدیث از طریق شیعه در این مورد نقل کرده است.(3)

علامه قاضی نور الله مرعشی در کتاب «إحقاق الحق» منابع بسیاری از اهل تسنن در شأن نزول آیه «نبأ عظیم» نقل نموده است.(4)

«نبأ عظیم» در جنگ اُحد

در روز جنگ اُحد هنگامی که مردم گریختند، حضرت علی علیه السلام در جلو شمشیر می زد و جبرییل در سمت راست و در میکاییل در سمت چپ پیامبر صلی الله علیه و آله بودند،