امیرالمؤمنین علیه السلام در کلام چهارده معصوم علیهم السلام صفحه 244

علاّمه امینی در الغدیر شأن نزول آیه «إطعام»را از 34 کتاب از کتب اهل تسنن نقل کرده است.(1)

علامه قاضی نورالله شوشتری نیز روایات بسیاری از منابع اهل تسنن در تفسیر آیه اطعام تقل نموده است. (2)

با مراجعه به منابع و مطالعه روایات در تفسیر سوره انسان پی می بریم این آیات دلالت بر فضیلت اهل بیت پیامبر می کند و کلام ابن تیمیه که می گوید: این سوره در مکه نازل شده و ارتباطی با اهل بیت علیهم السلام ندارد. گزافی بیش نیست و نشانه عداوت او با اهل بیت علیهم السلام است. و در این مختصر، مجال بیان اشکالات او به تفسیر آیات اولیه این سوره نیست.(3)

فرمود: آیا جز در باره من و همسر و دو فرزندم، این آیه نازل شده است:

«وَ یُ-طْعِمُونَ الطَّعامَ عَلی حُبِّهِ مِسْ-کِیناً وَ یَ-تِیماً وَ أَسِیراً »

و سایر اوصافی که خدا از ما در این سوره حکایت کرده است؟ گفتند: نه

ویژگی های حضرت علی علیه السلام در آیه «إطعام»

اشاره

در سوره انسان بعد از آن که به انفاق و ایثار حضرت امیرالمؤمنین، حضرت فاطمه زهرا، امام حسن و امام حسین : و فضه خادمه به مسکین و یتیم و اسیر اشاره می­­نماید ویژگی هایی را برای ایشان بیان می نماید که در اینجا به آن موارد اشاره می کنیم.

ویژگی اول: وفای به نذر:

« یُوفُونَ بِالنَّذْرِ »