امیرالمؤمنین علیه السلام در کلام چهارده معصوم علیهم السلام صفحه 264

آن ماه پاره فرمود : به نزد ولی خدا آمده ای تا از فلان مسأله سئوال کنی ؟! (بدان؛) گروهی از مردمان هستند که اهل بهشت می شوند فقط به خاطر محبتی که به حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام دارند ؛ به نامش سوگند می خورند !! در حالی که به طور تفصیل به حق و شئون و فضل او آکاهی و معرفت ندارند ! به این گروه «حقیّه» گفته می شود ...(1)

آری ! این است سیره و روش موعود امم؛ با وجود آن همه بلیه و شرایط تقیه ، از همان دوران آغازین به ظاهر کودکی، شیعیان و محبان خود را به سمت محبت و ولایت جد بزرگوارشان حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام سوق می دهند و صد البته جای تعجب نیست که این در واقع میراث گرانبهایی است که از مادر بزرگوارشان به یادگار برده و خود فرموده اند : « و فی ابنۀ رسول الله، لی اسوۀ حسنه »(2) و همان گونه که همه زندگانی مبارک حضرت صدیقهکبری علیها السلام فدای حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام شد، همه عمر و زندگانی آن بزرگوار نیز چنین است .

ج : دوران غیبت کوتاه

در این مرحله از زندگانی مبارک امام عصر ارواحنا فداه – که تعبیر به عصر غیبت صغری می شود – نیز آن حضرت توسط وکلا و نواب خاص خود به احیاء امر ولایت جد بزرگوارشان اهتمام ویژه داشته و آن را چه به صورت واضح و صریح – همانند توقیعی که به احمد بن اسحاق در پاسخ به سئوال وی پیرامون جعفر کذاب مرقوم فرمودند(3) – و چه تحت عنوان صلوات(4)

و استغاثه بر حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام(5) بیان فرمودند که پرداختن به آن، نوشتار دیگری را می طلبد .

1- - قطب راوندی ، الحرائج و الجرائح ، ج1، ص 458 .
2- - طبرسی ، الاحتجاج علی اهل اللجاج ، ج2 ، ص 466 .
3- - همان ، ص 468 .
4- - ر.ک به : جمال الاسبوع ، ص 304 .
5- - ر.ک به : المزار الکبیر لابن المشهدی ، ص 291 .