امیرالمؤمنین علیه السلام در کلام چهارده معصوم علیهم السلام صفحه 29

امیرالمؤمنین علیه السلام در کلام حضرت علی علیه السلام

اشاره

به قلم: حجت الاسلام و المسلمین سید مجید نبوی

مقدمه

چهاردهمین قرن شهادت مولا امیرالمؤمنین علیه السلام بهانه ای شد تا در کنار فعالیت های عظیم علاقمندان حضرتش در سراسر عالم، این نوشته نیز به رشته تحریر بیاید؛ برای همین منظور کتاب های : «علی علیه السلام از زبان علی علیه السلام » نوشته دکتر سید جعفر شهیدی و «علی علیه السلام از زبان علی علیه السلام» نوشته استاد محمد محمدیان را تورقی کردیم و به خاطر ایجاز و اختصار از میان صدها سخن مولا، بسنده به بعضی از فرمایشات ایشان در منابع اهل سنت نمودیم .

ایمان در دوران کودکی

روز دوشنبه نبوت بر رسول خدا صلی الله علیه و آله ابلاغ و آن حضرت به رسالت مبعوث شدند و من صبح روز سه شنبه اسلام آوردم و ایمان خویش را به رسول خدا صلی الله علیه و آله اعلام کردم. از آن روز به بعد، رسول خدا صلی الله علیه و آله به نماز می ایستادند و من در سمت راست ایشان می ایستادم و با آن حضرت نماز می خواندم.

در آن روزها هیچ مردی با آن حضرت همراه نبود، جز من.»(1)

محبوب ترین فرد نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله

یک بار رسول خدا صلی الله علیه و آله دستشان را بر سینه ام نهادند و دعا کردند که خداوند دلم را پر از علم و فهم و حکمت و نور کند به آن گرامی عرض کردم: ای رسول خدا! پدر و مادرم فدای تو باد از آن روز که در حق من دعا کردید چیزی را فراموش نکرده ام و حتی مطالبی را هم که نوشته ام از یاد نبرده ام آیا فکر می کنید از این به بعد دچار فراموشی شوم؟

پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند: نه من نگرانی ندارم که گرفتار فراموشی شوی.(2)

روزی خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله رفتم، آن حضرت در یکی از اتاق های منزل خویش بودند، اجازه خواستم که وارد شوم، اجازه دادند و فرمودند: ای علی! آیا نمی دانی که خانۀ من، خانه توست؟ چرا برای ورود اجازه می خواهی؟!

عرض کردم: یا رسول الله! دوست دارم با اجازه وارد شوم.