امیرالمؤمنین علیه السلام در کلام چهارده معصوم علیهم السلام صفحه 5

شود ، دریا پایان می گیرد پیش از آن که کلمات پروردگارم پایان یابد، هر چند همانند آن (دریا) را کمک آن قرار دهیم.»(1) مطلب از این قرار است که فضائل یعسوب الدین حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام بی نهایت است و فقط آن که بی نهایتِ محض ، یعنی ذات ربوبی حق تعالی و آنهایی که محو در عظمت بی نهایت او هستند یعنی چهارده معصوم علیهم السلام می توانند مبیّن چهرۀ آسمانی مردی باشند که عقول از فهم کُنه عظمت او قاصر است، لکن:

آب دریا را اگر نتوان کشید

هم به قدر تشنگی باید چشید

در این صحرای تفتیدۀ دنیا که بشریت جویای آب حیات است با تمام توان و البته استمداد از خالقِ اعلی، باید خود را به سرچشمۀ جوشان ولایت و معرفت او رساند و به اندازۀ سعۀ وجودی خود از این زلال هستی بخش بهره برد. خداوند آب را مایۀ حیات قرار داده آنجا که می فرماید:

« وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ کُلَّ شَیْ ءٍ حَیٍّ ؛ هر چیز زنده ای را از آب آفریدیم.»(2)

و در همین کتاب نورانی می فرماید : « قُلْ أ رَأَیْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُکُمْ غَوْراً فَمَنْ یَأْتیکُمْ بِماءٍ مَعین ؛ بگو : به من خبر دهید اگر آب های (سرزمین) شما در زمین فرو رود، چه کسی آب جاری و گوارا در دسترس شما قرار می دهد.»(3)

در تفاسیر صریحاً از ائمۀ معصومین علیهم السلام به ما رسیده، اگر دستتان از وجود حجت خدا دور شود کیست که بتواند آن امام را به شما برساند. لذا با استمداد از ذات ربوبی باری تعالی و البته خلفای برحقّ او یعنی حضرات محمد و آل محمد علیهم السلام در صددیم شمه ای از شخصیت بی نظیر عالمِ وجود و اولین شخص در رُتبت و منزلت بعد از حضرت ختمی مرتبت صلی الله علیه و آله را ان شاء الله ترسیم نماییم. امید آن است که آن «کَهفُ الوَری» و عون عالمِ وجود ذره پروری نموده که :

1- - کهف /109.
2- - انبیاء/30.
3- - ملک / 30.