امیرالمؤمنین علیه السلام در کلام چهارده معصوم علیهم السلام صفحه 87

فرمود: زیرا علی علیه السلام از من و من از علی علیه السلام هستم هر که او را دوست بدارد مرا دوست داشته و هر کس مرا دوست بدارد خدا را دوشت داشته و هر که علی علیه السلام را دشمن بدارد با من دشمنی کرده و هر که با من دشمنی کند خدا را دشمن داشته است».(1)

و نکتۀ آخر اینکه امام حسین علیه السلام در وصیت خود به برادرشان محمد حنفیه فرمودند: «أسِیرَ بِسِیرَهِ جَدِّی وَ أَبِی»(2) و نکته مهم این است که امام حسین علیه السلام در کنار نام جدشان رسول خدا صلی الله علیه و آله مقیّد به بردن نام پدرشان امیرالمؤمنین علیه السلام هستند و این اشاره به فرمایش خود رسول خداست که فرمود: « وَ لَوْلا أنْتَ یا عَلِیُ لَمْ یُعْرَفِ الْمُؤْمِنُونَ بَعْدِی»(3) ، یعنی اگر نام تو نباشد سیرۀ مرا به نفع خودشان مغرضان تغییر می دهند.

منابع و مآخذ

قرآن کریم

اقبال بالاعمال الحسنه، ابن طاووس، علی بن موسی ، ناشر: دفتر تبلیغات اسلامی، قم ، چاپ اول ، 1376 ش.

امام حسین علیه السلام وارث انبیاء، مجلسی کوپایی، غلامحسین، ناشر: مؤلف، چاپ اول، 1397ش.

زندگانی حضرت امام حسین علیه السلام ، القرشی، باقر شریف، مترجم: محفوظی حسین، نشر: بنیاد معارف اسلامی، قم، مرکز نشر، 1380ش.

سیره پیشوایان ، پیشوایی، مهدی، مؤسسه امام صادق علیه السلام، قم، چاپ پانزدهم، پائیز 1382ش.

کتاب سلیم بن قیس، هلالی، سلیم بن قیس، ناشر: الهادی، قم، چاپ اول، 1405 ق.

1- - کتاب سلیم بن قیس ، ج2، ص 790.
2- - بحارالانوار، ج 44، ص 329.
3- - اقبال بالاعمال الحسنه ، ج1، ص 507.