- ستایشگری پروردگار در خور کیست؟ 1
- نعمتهای خدا را نمی توان شمرد 11
- حق خدا را نمی توان ادا کرد 20
- حق خداوند بر مردم چیست 21
- چرا بشر نمی تواند حق خدا را ادا کند 23
- چگونه می توان حق خداوند را ادا نمود 23
- اندیشه ها به کنه ذاتش نرسد 27
- ادراک از راه آثار 28
- ادراک از راه حواس ظاهری 28
- صفات خدا را حدی و نهایتی نیست 31
- آفرینش موجودات 41
- پخش بادها 46
- فایده کوهها 58
- دین و مراتب کمال آن 66
- بیان نتیجه آخرین بخش از جمله نهم 81
- خداوند قابل اشاره و شمارش نیست 85
- اشاره ی حسی 85
- اشاره ی عقلی 86
- خدا جایی ندارد و جایی هم خالی از او نیست 89
- وجود خدا حادث و مسبوق به نیستی نیست 95
- خدا با همه چیز هست و از هیچ چیز جدا نیست 97
- فعل خدا 102
- بینائی خدا 104
- خدا در تنهائیش نیاز به مونس نداشت 107
- چرا خداوند مونس آرامش بخش نمی خواهد 108
- ایجاد خدا 111
- پی گیری گفتار پیشین 116
- علم و احاطه خدا پیش از آفرینش 122
نیازمند به حرکت و استفاده از وسائل است.
اما خداوند که از جسم بودن منزه و پاک است کارهای او از قبیل کارهای چیزهای جسمانی نیست و در کار خود نه نیازمند به حرکت است و نه محتاج به اینکه از وسائل و آلات استفاده کند، بلکه او به اراده خود همه چیز را می آفریند و با علم ذاتی خود همه چیز را درک می کند و می بیند و می شنود و با قدرت کامله ی خود در هر چیز هر نوع تصرفی بخواهد می کند.
و اگر اسبابی در این جهان قرار داده و مشیت او بر این قرار گرفته که کارها را از راه اسباب انجام دهد آن اسباب هم آفریده ی او و در تحت قدرت اوست نه اینکه نیازی به آنها داشته باشد.
بنابراین مفهوم کلام امام (ع) اینست که چون خداوند قادر مطلق و غنی و کامل از هر جهت است در افعال و کارهای خود به هیچ چیز نیاز ندارد نه به جنبش و حرکت و نه به وسیله و آلت.