- ستایشگری پروردگار در خور کیست؟ 1
- نعمتهای خدا را نمی توان شمرد 11
- حق خدا را نمی توان ادا کرد 20
- حق خداوند بر مردم چیست 21
- چرا بشر نمی تواند حق خدا را ادا کند 23
- چگونه می توان حق خداوند را ادا نمود 23
- اندیشه ها به کنه ذاتش نرسد 27
- ادراک از راه آثار 28
- ادراک از راه حواس ظاهری 28
- صفات خدا را حدی و نهایتی نیست 31
- آفرینش موجودات 41
- پخش بادها 46
- فایده کوهها 58
- دین و مراتب کمال آن 66
- بیان نتیجه آخرین بخش از جمله نهم 81
- خداوند قابل اشاره و شمارش نیست 85
- اشاره ی حسی 85
- اشاره ی عقلی 86
- خدا جایی ندارد و جایی هم خالی از او نیست 89
- وجود خدا حادث و مسبوق به نیستی نیست 95
- خدا با همه چیز هست و از هیچ چیز جدا نیست 97
- فعل خدا 102
- بینائی خدا 104
- خدا در تنهائیش نیاز به مونس نداشت 107
- چرا خداوند مونس آرامش بخش نمی خواهد 108
- ایجاد خدا 111
- پی گیری گفتار پیشین 116
- علم و احاطه خدا پیش از آفرینش 122
*****
(1) مفردات راغب.
(2) منتهی الارب.
(3) مفردات راغب و منتهی الارب.
(4) مفردات راغب و منتهی الارب.
(5) مفردات راغب و منتهی الارب.
(6) سوره ی یس آیه ی 82.
پی گیری گفتار پیشین
اصل: اجال الاشیاء لاوقاتها و لائم بین مختلفاتها و غرز غرائزها و الزمها اشباحها:
ترجمه: آفرینش هر چیزی را به وقت خودش حواله داد (بگردانید) و میان چیزهای متضاد و گونه به گونه سازش برقرار نمود و هر چیزی را با سرشت مناسبش بیافرید و با شکل و صورت ویژه اش همراه ساخت.
واژه ها: اجال: اگر با نقطه باشد بمعنی گردانید و اگر بدون نقطه باشد بمعنی حواله داد و اگر اجل با تشدید جیم باشد بمعنی وقت قرار داد است ولی دو وجه اول اولی است که نسبت به جمله ی پیش تکرار
نباشد.
لائم: از ملایمت بمعنی سازواری (سازگاری) است(1).
غرز: یعنی سرشت هر موجودی را بسرشت و غرائز جمع غریزه بمعنی