- ستایشگری پروردگار در خور کیست؟ 1
- نعمتهای خدا را نمی توان شمرد 11
- حق خدا را نمی توان ادا کرد 20
- حق خداوند بر مردم چیست 21
- چرا بشر نمی تواند حق خدا را ادا کند 23
- چگونه می توان حق خداوند را ادا نمود 23
- اندیشه ها به کنه ذاتش نرسد 27
- ادراک از راه آثار 28
- ادراک از راه حواس ظاهری 28
- صفات خدا را حدی و نهایتی نیست 31
- آفرینش موجودات 41
- پخش بادها 46
- فایده کوهها 58
- دین و مراتب کمال آن 66
- بیان نتیجه آخرین بخش از جمله نهم 81
- خداوند قابل اشاره و شمارش نیست 85
- اشاره ی حسی 85
- اشاره ی عقلی 86
- خدا جایی ندارد و جایی هم خالی از او نیست 89
- وجود خدا حادث و مسبوق به نیستی نیست 95
- خدا با همه چیز هست و از هیچ چیز جدا نیست 97
- فعل خدا 102
- بینائی خدا 104
- خدا در تنهائیش نیاز به مونس نداشت 107
- چرا خداوند مونس آرامش بخش نمی خواهد 108
- ایجاد خدا 111
- پی گیری گفتار پیشین 116
- علم و احاطه خدا پیش از آفرینش 122
پیامبران او برای سعادت دنیا و آخرت بشر مقرر شده است که آخرین و کاملترین آنها برنامه ی اسلام است، که وسیله ی حضرت محمد (ص) خاتم پیامبران به جوامع بشری ابلاغ شده است و این یکی از بزرگترین نعمتهای الهی است که در سایه ی اجرای این برنامه، زندگی این سرا توام با مسرت و خوشی و صلح و صفا و صمیمیت و و داد و خلوص و یکرنگی و آسایش و آرامش است و زندگی آن سرا هم مقرون به ناز و نعمت و خوشی و لذت و خرسندی و رضامندی خداوندی است. و پیداست که بشر بر وضع چنین قوانینی که جوابگوی نیازمندیهای بشر تا دامنه ی قیامت باشد قادر نیست و تجربه نشان داده است که قوانین بشری با تمام دقتها و بررسیهائی که می شود جز مدت محدودی نمی تواند برقرار باشد و خداوند این نعمت هدایت را در اختیار همه ی انسانها قرار داده و اگر فردی یا جامعه ای از آن نخواهد برخوردار شود یا سود جویانی نگذارند از آن بهره برداری کنند، گناه و نقص از قانون نیست.
و بواسطه ی اهمیت این نعمت هدایت است که خداوند بخشش آن را بر بشر منت گزارده است. در سوره ی حجرات می فرماید «یمنون علیک ان اسلموا قل لا تمنوا علی اسلامکم بل الله یمن علیکم ان هدیکم للایمان»(1).
(بر تو ای پیامبر منت می گزارند که اسلام آورده اند