- ستایشگری پروردگار در خور کیست؟ 1
- نعمتهای خدا را نمی توان شمرد 11
- حق خدا را نمی توان ادا کرد 20
- حق خداوند بر مردم چیست 21
- چرا بشر نمی تواند حق خدا را ادا کند 23
- چگونه می توان حق خداوند را ادا نمود 23
- اندیشه ها به کنه ذاتش نرسد 27
- ادراک از راه آثار 28
- ادراک از راه حواس ظاهری 28
- صفات خدا را حدی و نهایتی نیست 31
- آفرینش موجودات 41
- پخش بادها 46
- فایده کوهها 58
- دین و مراتب کمال آن 66
- بیان نتیجه آخرین بخش از جمله نهم 81
- خداوند قابل اشاره و شمارش نیست 85
- اشاره ی حسی 85
- اشاره ی عقلی 86
- خدا جایی ندارد و جایی هم خالی از او نیست 89
- وجود خدا حادث و مسبوق به نیستی نیست 95
- خدا با همه چیز هست و از هیچ چیز جدا نیست 97
- فعل خدا 102
- بینائی خدا 104
- خدا در تنهائیش نیاز به مونس نداشت 107
- چرا خداوند مونس آرامش بخش نمی خواهد 108
- ایجاد خدا 111
- پی گیری گفتار پیشین 116
- علم و احاطه خدا پیش از آفرینش 122
*****
(1) منتهی الارب.
(2) مفردات راعب.
(3) در قرآن 105 بار نام باد و ابر و باران و صفات مختلف آنها برده شده است (باد و باران در قرآن).
(4) سوره ی اعراف آیه ی 57.
(5) سوره ی روم آیه ی 46.
(6) سوره ی حجر آیه ی 22.
(7) باد و باران در قرآن صفحه ی 124 - 123 - 61 - 59.
(8) سوره ی اعراف آیه ی 155.
(9) سوره ی مائده آیه ی 59.
(10) کتاب کافی باب العقل و الجهل صفحه 11 حدیث 7 و صفحه ی 23 حدیث 17.
(11) کتاب کافی باب العقل و الجهل صفحه 11 حدیث 7 و صفحه ی 23 حدیث 17.
(12) سوره ی اسراء آیه ی 78.
فایده کوهها
اصل: و وتد بالصخور میدان ارضه:
ترجمه: بواسطه ی سنگهای سخت
بزرگ (کوهها) زمین را میخکوب کرد تا از لرزش آن جلوگیری شود.
واژه ها: وتد: از توتید بمعنی میخکوب کردن است و ریشه ی آن از وتد به معنی میخ است(1).
صخور جمع صخره بمعنی سنگ سخت و بزرگ است(2).
میدان: مضطرب شدن، لرزیدن، چمیدن از راه(3).
شرح: سه مطلب در شرح این جمله بررسی می شود: