- ستایشگری پروردگار در خور کیست؟ 1
- نعمتهای خدا را نمی توان شمرد 11
- حق خدا را نمی توان ادا کرد 20
- حق خداوند بر مردم چیست 21
- چرا بشر نمی تواند حق خدا را ادا کند 23
- چگونه می توان حق خداوند را ادا نمود 23
- اندیشه ها به کنه ذاتش نرسد 27
- ادراک از راه آثار 28
- ادراک از راه حواس ظاهری 28
- صفات خدا را حدی و نهایتی نیست 31
- آفرینش موجودات 41
- پخش بادها 46
- فایده کوهها 58
- دین و مراتب کمال آن 66
- بیان نتیجه آخرین بخش از جمله نهم 81
- خداوند قابل اشاره و شمارش نیست 85
- اشاره ی حسی 85
- اشاره ی عقلی 86
- خدا جایی ندارد و جایی هم خالی از او نیست 89
- وجود خدا حادث و مسبوق به نیستی نیست 95
- خدا با همه چیز هست و از هیچ چیز جدا نیست 97
- فعل خدا 102
- بینائی خدا 104
- خدا در تنهائیش نیاز به مونس نداشت 107
- چرا خداوند مونس آرامش بخش نمی خواهد 108
- ایجاد خدا 111
- پی گیری گفتار پیشین 116
- علم و احاطه خدا پیش از آفرینش 122
دارد و ذات او عاطل و بی اثر نیست ولی مانند صفات آفریدگان نمی باشد و این معنی بیرون بودن از حد
تعطیل و حد تشبیه است. بنابراین حقیقت معانی صفات، برهنه از لوازم امکانی آن در خدا تحقق دارد. و از طرفی در جهان هستی آثار علم و قدرت جهان باید خود دارای این کمالات باشد تا به آفریدگان عطا فرماید، زیرا دهنده ی چیزی نمی شود خود آن را نداشته باشد و بقول شاعر:
ذات نایافته از هستی بخش
کی تواند که شود هستی بخش
بنابراین اگر بگوئیم خدا صفتی ندارد عاطل و بی اثر بودن خدا لازم می آید و باید هیچ اثر کمالی از وی در جهان هستی نباشد و این نیز معنی تعطیل است و خدا را باید از این حد هم بیرون دانست.
از مجموع آنچه گفته شد روشن گردید که مرتبه ی پنجم شناسائی خدا عالی ترین مراتب مرعفت خداست که در حد توانائی انسان است و