پرچمدار نینوا (تحلیلی از زندگانی حضرت عباس علیه السلام) صفحه 182

1- 203. و قطعن ایدیهن (یوسف - 31).

2- 204. الآغانی، ج 7، ص 37.

3- 205. خرائج راوندی، مطابق نقل ترجمه ی «العباس سردار کربلا»، ص 206.

4- 206. محجه البیضاء، ج 1، ص 398.

آری! عباس علیه السلام فرزند همان علی علیه السلام، عشق و عرفان را به مرحله ای رسانده بود که بیرون از مرز ناسوت فکر می کرد، از این رو احساس درد نمی نمود.

نکته های جانسوز و آموزنده در شهادت عباس

اشاره

چگونگی شهادت جگرسوز عباس علیه السلام دارای نکته های جانسوزی است که در اینجا نظر شما را به چند نمونه جلب می کنیم:

1- یکی از دانشمندان از فرزند مرحوم علامه سید محمدکاظم قزوینی صاحب کتاب های: «علی من المهد الی اللحد)، «المهدی من المهد الی الظهور» و... نقل کرد، مرحوم آیت الله سید محمدابراهیم قزوینی (وفات یافته سال 1360 ه- ق) امام جماعت صحن مطهر حضرت عباس علیه السلام بود، مرحوم حجهالاسلام شیخ محمدعلی خراسانی که از وعاظ برجسته بود، بعد از نماز ایشان در صحن کربلا به منبر می رفت، یک شب واعظ نامبرده مصیبت حضرت عباس علیه السلام را خواند و از اصابت تیر به چشمش سخن به میان آورد.

مرحوم آیت الله قزوینی، سخت گریه کرد و بعد به او گفت: «چنین مصیبت های سخت را که چندان سند قوی هم ندارد؛ چرا می خوانید؟» شب در عالم رؤیا به محضر حضرت عباس علیه السلام مشرف شد و عباس علیه السلام به او فرمود:«سید ابراهیم قزوینی! آیا تو در کربلا بودی که بدانی روز عاشورا چه مصیبت هایی بر من وارد شد؟ پس از آنکه دست هایم را قطع نمودند، مرا تیرباران کردند، در این میان تیری به چشم من خورد، هر چه سرم را تکان دادم که تیر بیرون آید، تیر