پرچمدار نینوا (تحلیلی از زندگانی حضرت عباس علیه السلام) صفحه 73

1- 90. ترجمه ی العباس بن علی، از: باقر شریف قرشی، ص 26.

2- 91. علامه سید محسن امین دو پسر حضرت عباس علیه السلام به نام محمد و عبدالله را در شمار شهیدان کربلا شمرده است. (اعیان الشیعه، ط جدید، ج 1، ص 610) و محدث کبیر، ابن شهر آشوب، یک پسر حضرت عباس علیه السلام به نام محمد علیه السلام را جزء شهدای کربلا شمرده است (مناقب آل ابی طالب، ج 4، ص 112).

یا اخی لقد جاهدت فی الله حق جهاده؛

ای برادر! تو در راه خدا آنچه که سزاوار جهاد بود، جهاد کردی. (1) .

ضیغم

گاهی عباس علیه السلام را ضیغم و گاهی ضرغام که هر دو به معنی شیر ژیان و چابک است می خواندند، چرا که او در میدان رزم با دشمن چون شیری نیرومند بود که به گله روباه حمله می کرد، دهها و صدها نفر را در حمله های حیدری خود به خاک مذلت می افکند. همانگونه که حضرت حمزه علیه السلام عموی پدرش، شیر خدا و شیر رسول الله صلی الله علیه و آله بود و همانگونه که پدرش علی علیه السلام «اسد الله الغالب» شیر غالب و چابک خدا بود، او نیز این خصلت را از آنان به ارث برده و چون شیر ژیان از دشمن نمی هراسید و با شجاعتی بی بدیل، با عالی ترین نبردی که قهرمانان را به تعجب وا می دارد، نبرد می کرد.

مؤثر (ایثارگر)

فداکاری عباس علیه السلام در حد ایثار بود. ایثار یعنی آنچه را خود لازم دارد به دیگران می بخشد، مانند گرسنه ای که غذای مورد نیاز خود را به فقیر می دهد، بنابراین ایثار مرحله ای بالاتر از سخاوت است.

حضرت عباس علیه السلام به پیروی از پدر و برادرانش حسن